Kung

เรือยอร์ช ออกแบบเป็นปลาโลมา ราคา 3,600 ล้าน! Oculus

2009-07-30T23:37:00.004+07:00

เรื่อOculus มีความยาว 76 เมตร ออกแบบมาเพื่อผู้โดยสาร 12 คน

มูลค่าเกือบ 3,600 ล้านบาท

ต่อบุญ พ่วงมหา "ช่วงนี้ผมตื่นเต้นทุกวัน"

2008-10-12T21:50:00.002+07:00

"ต่อบุญ พ่วงมหา" แม่ทัพสนุกออนไลน์เจ้าของ Shopping.co.th พูดถึงวงการพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์หรือตลาดซื้อขายสินค้าออนไลน์ในเมืองไทยบ้านเรา ยอมรับว่าตื่นเต้นกับความเปลี่ยนแปลงของสภาพการเมืองที่ไม่สงบและเศรษฐกิจที่ผันผวนจนทำให้ตลาดไม่หยุดนิ่งในแต่ละวัน แม้จะบอกว่าภาวะเศรษฐกิจซบมีส่วนทำให้การซื้อขายสินค้าออนไลน์มีจุดแข็งมากขึ้น ทั้งเรื่องน้ำมันแพงที่ทำให้ผู้บริโภคไม่อยากเดินทางไปซื้อสินค้าเอง และเศรษฐกิจที่ส่อแววทรุดทำให้คนอยากหารายได้พิเศษโดยไม่ต้องลงทุนสูง

       "ช่วงนี้ผมตื่นเต้นทุกวัน ทุกอย่างไม่นิ่งจริงๆ ตลาดหุ้นผมก็ไม่คิดว่าดาวโจนส์จะร่วงลงขนาดนี้ ความเปลี่ยนแปลงนี้กระทบหลายส่วน แต่แปลกที่จำนวนคนใช้งานอินเทอร์เน็ตก็ยังเพิ่มอยู่ การซื้อขายออนไลน์ก็เพิ่มขึ้นไม่ได้ลดลง ผมเชื่อว่าคนต้องการประหยัดแต่ก็ยังต้องซื้อสินค้า ซึ่งการซื้อสินค้าบนอินเทอร์เน็ตจะได้ในราคาที่ถูกกว่า เป็นไปได้ที่พิษเศรษฐกิจจะช่วยเสริมจุดขายเรื่องราคาถูกให้เรา"

       ต่อบุญนั้นมีตำแหน่งเป็นประธานบริหาร บริษัท สนุก ออนไลน์ จำกัด เป็นผู้ดูแลเว็บไซต์ Shopping.co.th ซึ่งสนุกพัฒนาร่วมกับอีเบย์ เว็บไซต์ประมูลสินค้าออนไลน์ชื่อดังของโลก เพื่อเจาะกลุ่มลูกค้าในประเทศไทย ความตื่นเต้นไม่ได้ทำให้ต่อบุญหนักใจว่าตลาดซื้อขายสินค้าในไทยจะเงียบเหงา เพราะต่อบุญบอกว่าผู้ค้าอิสระรายย่อยกำลังเริ่มเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมด้วยการเอาสินค้ามือสองที่ตัวเองมีอยู่ ออกมาขายบนโลกออนไลน์เพื่อสร้างรายได้เสริมกันมากขึ้น ซึ่งน่าสนใจมากที่ "พระเครื่อง" กลายเป็นสินค้าออนไลน์ยอดนิยมอันดับ 3

       "อย่างเพื่อนผมคนหนึ่ง เปิดลิ้นชักแล้วเจอโทรศัพท์มือถือเครื่องเก่าวางไว้ไม่ได้ใช้ ก็คิดว่าทำไมต้องวางทิ้งไว้แบบเปล่าประโยชน์ เมื่อลองลุกขึ้นมาขายออนไลน์ก็ปรากฏว่าขายได้ ผมคิดว่านี่คือการเปลี่ยนพฤติกรรมที่จะทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในตลาดขายสินค้าออนไลน์ แนวโน้มอีกอย่างคือคนไทยชอบประมูลสินค้ามากขึ้น เห็นได้จากการประมูลพระเครื่องที่เป็นสินค้ายอดนิยมอันดับที่ 3 รองจากเครื่องแต่งกายและสินค้าสำหรับผู้หญิง สิ่งที่เกิดขึ้นแสดงให้เห็นการขยายตัวของกลุ่มคนที่สนใจสินค้าออนไลน์ในประเทศไทย"

       ต่อบุญยอมรับว่า ตลาดขายสินค้าออนไลน์ในประเทศไทยยังไม่เติบโตเท่าที่ควร สาเหตุเพราะคนไทยยังขาดความเชื่อถือระบบ ซึ่งจากการเปิดเว็บไซต์ Shopping.co.th มาตลอด 6-7 เดือนที่ผ่านมา เชื่อว่าอีก 2 ปีข้างหน้าจึงจะเห็นการเติบโตในประเทศไทยอย่างเห็นได้ชัด

       "ไอดีซีประมาณว่าอีคอมเมิร์ชจะเติบโตราว 20 เปอร์เซ็นต์ต่อปี ซึ่งผมเชื่อว่าวงการอีคอมเมิร์ซไทยต้องมีฟีเจอร์เพิ่มเติม แต่ที่สำคัญที่สุดคือต้องสร้างความน่าเชื่อถือ ทำอย่างไรให้ผู้ซื้อมั่นใจในการซื้อ และผู้ขายมั่นใจว่าจะได้รับเงินจริงเมื่อขายสินค้า อย่างของสนุกเอง เรามีระบบฟีดแบ็ก เป็นระบบที่ผู้ซื้อสามารถให้คะแนนความน่าเชื่อถือผู้ขายที่ประทับใจ ขณะที่ผู้ขายก็สามารถขึ้นบัญชีดำลูกค้าที่ไม่ซื่อสัตย์ได้ เชื่อว่าตรงนี้จะทำให้เกิดสังคมที่น่าเชื่อถือ"

       ความท้าทายหลักของต่อบุญ จึงเป็นการสร้างคอมมูนิตีชุมชนค้าขายออนไลน์ที่เต็มไปด้วยความไว้วางใจซึ่งกันและกัน

       "ทำเว็บนั้นไม่ยากแต่ทำอย่างไรให้คนซื้อและคนขายมาเจอกันแล้วเกิดการซื้อขาย เรื่องนี้คือเรื่องหลัก เรื่องเทคโนโลยีจะเป็นส่วนประกอบ จะต้องมีฟีเจอร์ที่ใช้ง่าย เช่น ฟีเจอร์ค้นหาสินค้า เป็นต้น และสามคือเราจะสร้างการรับรู้อย่างไรให้ผู้บริโภคเริ่มอยากมาลองเล่นในตลาดขายสินค้าออนไลน์ ซึ่งเมื่อลองแล้วจะรู้ว่าอะไรคือเทคนิคในการขายหรือประมูลสินค้าออนไลน์"

       ต่อบุญยกตัวอย่างเทคนิคในการประมูลสินค้าออนไลน์ว่า ผู้เปิดประมูลโทรศัพท์มือถือควรต้องตั้งราคาเพดานการประมูลให้ต่ำกว่าราคาขายในท้องตลาด ผู้เปิดประมูลสินค้าค้างสต็อกที่ยึดคติกำขี้ดีกว่ากำตด จะสามารถขายสินค้าในราคาเกินทุนเล็กน้อยเพื่อนำเงินไปหมุนเวียน ขณะที่สินค้าประเภทงานแกะสลักหรือวัตถุโบราณ สามารถตั้งราคาเริ่มต้นที่ต่ำมาก เพื่อท้าทายนักประมูลรายอื่นที่มองว่าสินค้าล้ำค่านี้ราคาถูกเหลือเชื่อ

       "สำหรับการแข่งขันในตลาดผมมองว่า เค้กมันก้อนโตแต่คนยังกินกันน้อยอยู่"

       ขณะนี้เว็บไซต์สนุกมี UIP ราว 5.3-5.4 แสนไอพี โดยต่อบุญปฏิเสธไม่เปิดเผยตัวเลขรายได้ที่ผ่านมา ให้ข้อมูลเพียงว่าสัดส่วนรายได้หลักมาจากการโฆษณาบนเว็บไซต์ราว 70 เปอร์เซ็นต์ รายได้ที่เหลือ 30 เปอร์เซ็นต์มาจากผู้บริโภคซึ่งเป็นค่าบริการคอนเทนต์ อัตราการเติบโตของรายได้เพิ่มขึ้นเป็นเลข 2 หลักต่อเนื่องมานานหลายปีแล้ว

       "จริงอยู่ที่เศรษฐกิจลงธุรกิจโฆษณาก็จะลดลงเป็นอันดับแรก บริษัทจะพิจารณาตัดงบโฆษณาลงก่อนงานด้านอื่นๆ แต่ผมคิดว่ายังไงๆเรื่องมาร์เกตติ้งยังต้องมี บริษัทรู้ว่าถ้าลงงบการตลาดไป 100 แต่ได้กลับคืนมา 300 ยังไงซะก็ต้องลงทุน จุดนี้ผมเชื่อว่าธุรกิจโฆษณายังมีโอกาส บริษัทบางรายที่ประกาศลดงบประมาณทุกอย่างไม่ใช่เฉพาะงบโฆษณาออนไลน์ ก็ยังเปลี่ยนใจเมื่อเราแสดงให้เห็นว่า การลงโฆษณาออนไลน์มันวัดผลได้จริง โดยรวมแล้วผมคิดว่าเราอยู่ในสถานการณ์ที่ไม่แย่อย่างที่หลายคนมอง"

       ต่อบุญยืนยันว่าตื่นเต้นกับการเปลี่ยนแปลงจริงแต่ไม่กลัว และมั่นใจว่าปัญหาเศรษฐกิจและการเมืองทุกอย่างจะคลี่คลายในที่สุด

       "แม้สถานการณ์ตอนนี้จะไม่นิ่ง แต่เชื่อว่าปัญหาทุกอย่างจะต้องถูกแก้ไข แต่จะใช้เวลายาวแค่ไหนนั้นอีกเรื่องหนึ่ง คงต้องรอดูกันต่อไป สำหรับเรื่องเศรษฐกิจการเมืองมีผลกับเราบ้าง แต่ยืนยันว่าไม่มีผลให้เรากลัว"

       กว่าจะเป็นต่อบุญ

       sanook.com นั้นเป็นเว็บไซต์ยอดนิยมอันดับ 1 ที่มีผู้เข้าชมสูงที่สุดในประเทศไทย เบื้องหลังความสำเร็จส่วนหนึ่งมาจากประธานบริหาร บริษัท สนุก ออนไลน์ จำกัด ที่ชื่อว่า "ต่อบุญ พ่วงมหา" คนนี้

       ต่อบุญมีประสบการณ์อยู่ในวงการไอที - อี-บิสิเนส มามากกว่า 10 ปี เริ่มจากการดำรงตำแหน่งผู้จัดการทั่วไป บริษัท ดิจิตอล แอสเซ็ท จำกัด ซึ่งเป็นผู้ให้บริการข้อมูลทางโทรศัพท์ มร.โฮม1575, อินเทอร์เน็ต และไดเร็คเมล์ จากนั้นก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งประธานเจ้าหน้าที่บริหารฝ่ายปฏิบัติการของไทยแลนด์ดอทคอม เว็บท่าผู้ให้บริการข้อมูลด้านธุรกิจส่งออก ท่องเที่ยว และซื้อขายสินค้า ซึ่งเป็นบริษัทลูกของกลุ่มเนชั่นมัลติมีเดีย โดยเป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งบริษัทฯ

       ต่อบุญเคยดำรงตำแหน่งประธานเจ้าหน้าที่บริหารฝ่ายปฏิบัติการของบริษัท มีท เวิร์ล เทรด (ประเทศไทย) จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทร่วมทุนของไทยแลนด์ดอทคอมและมีท เวิร์ล เทรด ประเทศสหรัฐอเมริกา เพื่อทำธุรกิจบีทูบีและอี-คอมเมิร์ซในประเทศไทยและทั่วโลก จากนั้นจึงดำรงตำแหน่งประธานเจ้าหน้าที่บริหารฝ่ายปฏิบัติการ บริษัท ดิจิตอล เวฟ จำกัด ซึ่งให้บริการแอปพลิเคชันธุรกิจ เช่น ERP, CRM และ E-Business ต่างๆ

       จากนั้นต่อบุญเข้าร่วมงานกับบริษัท เค เอส ซี คอมเมอร์เชียล อินเตอร์เนต จำกัด ในตำแหน่งรองประธานฝ่ายบรอดแบนด์ และได้รับความไว้วางใจแต่งตั้งเป็นรองประธานฝ่าย Home & Leisure บริษัท เอ็มเว็บ (ประเทศไทย) จำกัด ดูแลรับผิดชอบด้านการปฏิบัติการและการบริหารเว็บไซต์ www.sanook.com ก่อนจะรับตำแหน่งประธานบริหาร บริษัท สนุก ออนไลน์ จำกัด ในที่สุด

       ต่อบุญนั้นจบการศึกษาระดับปริญญาโท ด้านการบริหารธุรกิจ จากมหาวิทยาลัยเพนซิลวาเนีย สหรัฐอเมริกา และปริญญาตรี คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และเข้ารับการอบรมในหลักสูตรอี-บิสิเนสและซัปพลาย เชน แมนเนจเมนต์ จากมหาวิทยาลัยแสตนฟอร์ด สหรัฐอเมริกา

ถนนเจริญกรุง

2008-09-22T22:13:00.005+07:00

ถนนเจริญกรุง เป็นถนนที่พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ.2404 แล้วเสร็จใน พ.ศ.2407 เริ่มตั้งแต่ถนนสนามไชยถึงแม่น้ำเจ้าพระยาที่ถนนตก การก่อสร้างถนนเจริญกรุงนั้น เนื่องจากในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ถนนเดิมที่สร้างขึ้นบริเวณพระบรมมหาราชวัง เช่น ถนนพระลาน ถนนสนามไชย ถนนข้างกำแพงด้านตะวันตกของพระบรมมหาราชวัง ถนนท้ายวังและถนนหน้าวังหน้า ถนนหน้าวังพระศรีสรรเพชญ์ ถนนพระจันทร์ และถนนเสาชิงช้า ถนนเหล่านี้ใช้สัญจรในฤดูแล้ง และกลายเป็นถนนโคลนในฤดูฝน พระองค์ได้ทรงรับคำกราบบังคมทูลอธิบายจากชาวต่างประเทศว่า ในประเทศทางยุโรปนั้น จะสร้างถนนที่สามารถใช้ได้ทุกฤดูกาล โดยใช้อิฐและหินก้อนใหญ่ก้อนเล็กปูเป็นชั้นๆ ทำให้พระองค์สนพระทัยมาก ประกอบกับกงสุลจากประเทศต่างๆ ได้เข้าชื่อถวายฎีกา ขอพระราชทานถนนโดยได้กราบบังคมทูลว่า "ชาวยุโรปเคยขี่รถขี่ม้า เที่ยวตากอากาศ ได้ความสบายไม่มีไข้ เข้ามาอยู่กรุงเทพมหานครไม่มีถนนหนทางที่จะขี่รถขี่ม้าไปเที่ยวพากันเจ็บไข้เนืองๆ"
เมื่อพระองค์ได้ทรงทราบความในหนังสือแล้ว จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ เจ้าพระยาศรีสุริยวงศ์ (ช่วง บุนนาค) สมุหพระกลาโหมเป็นแม่กอง และพระยาอินทราธิบดีสีหราชรองเมือง เป็นนายงาน สร้างถนนจากวัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม ผ่านสำเพ็ง (ย่านการค้าของชาวจีน) ผ่านบางรัก (ย่านการค้าและที่อยู่อาศัยของชาวตะวันตก) ถึงบางคอแหลม (ถนนตก)

ถนนเจริญกรุงแบ่งเป็น 2 ตอนคือ ถนนเจริญกรุงตอนใน โปรดให้เจ้าพระยายมราช (ครุฑ)

เป็นแม่กอง พระยาบรรหารบริรักษ์ เป็นนายงาน ลงมือตัดถนนเมื่อ พ.ศ.2405 จากหน้าวัดพระเชตุพนฯ ผ่านสะพานมอญ สี่กั๊กพระยาศรี มาถึงประตูยอด* มีความกว้าง 4 วา หรือ 8 เมตร การก่อสร้างถนนเจริญกรุงตอนในนี้เดิมกำหนดให้ตัดตรงจากสะพานดำรงสถิต (สะพานเหล็ก) ถึงกำแพงเมืองด้านถนนสนามไชย แต่พระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงทักท้วงว่า การสร้างถนนตรงมาสู่พระบรมมหาราชวังอาจเป็นชัยภูมิให้ข้าศึกใช้ตั้งปืนใหญ่ยิงทำลายกำแพงเมืองได้ จึงต้องเปลี่ยนแนวถนนมาหักมุมเลี้ยวตรงเชิงสะพานดำรงสถิต

ตอนที่สองเรียก ถนนเจริญกรุงตอนนอก จากถนนตก ผ่านมาสามแยกถึงประตูยอด โดยตัดถนนกว้าง 5 วา 2 ศอก หรือ 11 เมตร เป็นระยะทาง

25 เส้น 10 วา 3 ศอก ในการสร้างถนนเจริญกรุง พระองค์โปรดให้สร้างตึกแถวชั้นเดียวตลอดสองฟากถนน พระราชทานแก่พระราชโอรสและพระราชธิดา เพื่อเก็บผลประโยชน์จากค่าเช่าตึกแถวร้านค้าของชาว

จีน และชาวต่างประเทศ ทำให้เกิดการขยายตัวทางก

ารค้าสองฟากถนนเจริญกรุงมากยิ่งขึ้น

เมื่อสร้างถนนเจริญกรุงเสร็จใหม่ๆ นั้น ยังไม่ได้พระราชทานนาม จึงเรียกกันทั่วไปว่า ถนนใหม่ และชาวยุโรปเรียกว่า นิวโรด (New Road) ต่อมา พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามถนนว่า

"ถนนเจริญกรุง" ซึ่งมีความหมายถึง ความเจริญรุ่งเรืองของบ้านเมือง เช่นเดียวกับชื่อถนนบำรุงเมืองและถนนเฟื่องนคร ที่โปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นในคราวเดียวกัน

ถนนเจริญกรุงในปัจจุบัน และอดีต

*ประตูยอด สร้างขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 1 พร้อมกับกำแพงเมืองและป้อมกำแพงเมือง สร้างเป็นประตูไม้ และพระราชทานชื่อว่า "ประตูพฤฒิมาศ" เป็นประตูทางเข้า - ออก ของกำแพงเมืองอยู่ในย่านสำเพ็ง ในสมัยรัชกาลที่ 4 ได้มีการตัดถนนเจริญกรุงผ่านประตูนี้ จนถึงสมัยรัชกาลที่ 5 ถนนเจริญกรุงเป็นถนนที่มียวดยานพาหนะแล่นผ่านเป็นจำนวนมาก จึงได้เปลี่ยนช่องประตูเป็น 3 ช่อง และด้านบนแต่ละยอดจะมียอดแหลมประดิษฐ์ลวดลายสวยงาม เรียกว่า ประตูสามยอด แต่เมื่อเวลาล่วงเลยผ่านไปประตูนี้ได้ทรุดโทรม และได้มีการขยายถนนเจริญกรุง ประตูสามยอดกีดขวางการจราจรจึงต้องถูกรื้อถอนจนไม่เหลือร่องลอยเดิมเหลือไว้เพียงชื่อ ย่านที่ติดกับพื้นที่เขตสัมพันธวงศ์จวบจนปัจจุบัน)

แอบดู"บันทึกภายใน"ไมโครซอฟท์ เขียนโดยผู้รับช่วงต่อ"บิลเกตส์" (1)

2008-04-25T22:50:00.003+07:00

บันทึกภายในไมโครซอฟท์ชิ้นนี้เขียนโดยผู้รับช่วงต่อเก้าอี้ประธานฝ่ายสถาปัตยกรรมซอฟต์แวร์ของไมโครซอฟท์ต่อจากบิล เกตส์นามว่า "เรย์ ออซซี่ (Ray Ozzie)" บันทึกนี้ถูกส่งถึงพนักงานไมโครซอฟท์ก่อนจะมีข่าวว่าซีอีโอไมโครซอฟท์ สตีฟ บอลเมอร์ ส่งสัญญาณเลิกสนใจหุ้นยาฮูเมื่อวันพฤหัสบดีที่ผ่านมา นัยสำคัญที่ทำให้บันทึกนี้น่าสนใจคือการเป็นเหมือนสัญญาณแรกจากออซซี่ ที่ชี้ว่าไมโครซอฟท์จะไปในทิศทางใดต่อจากนี้

เว็บไซต์เทคครันช์เผยแพร่บันทึกนี้โดยวิเคราะห์ว่า ออซซี่กำลังพยายามเปลี่ยนแปลงไมโครซอฟท์จากการเป็นผู้สร้างซอฟต์แวร์ให้เครื่องคอมพิวเตอร์พีซีหรือคอมพิวเตอร์เซิร์ฟเวอร์ มาเป็นผู้สร้างเครือข่ายการเชื่อมต่อที่ทำให้ผู้ใช้สามารถติดต่อสื่อสารกับอุปกรณ์นานาชนิดได้อย่างสะดวกสบาย

สิ่งที่เกิดขึ้นไม่ได้แปลว่าออซซี่มองข้ามกรุสมบัติเดิมของไมโครซอฟท์อย่างระบบปฏิบัติการวินโดวส์ (Windows) หรือชุดซอฟต์แวร์ออฟฟิศ (Office) แต่ออซซี่กำลังชี้ว่าคุณค่าของซอฟต์แวร์ไมโครซอฟท์จะเพิ่มขึ้นหรือลดลงนั้น ขึ้นอยู่กับความสามารถในการรองรับซอฟต์แวร์บริษัทอื่น มากกว่าจะขึ้นกับความสามารถในการทำงานของซอฟต์แวร์ไมโครซอฟท์เอง

เท่ากับว่าในความเห็นของออซซี่ ไมโครซอฟท์นั้นไม่ได้เกี่ยวข้องกับซอฟต์แวร์อีกต่อไปแล้ว แต่เกี่ยวข้องกับบริการออนไลน์หรือ Web-based service

ทางรอดในยุคซอฟต์แวร์ตาย

เมื่อไมโครซอฟท์เป็นบริษัทที่รุ่งเรืองด้วยธุรกิจจำหน่ายซอฟต์แวร์ ไมโครซอฟท์จำเป็นต้องหาทางรอดในยุคที่ซอฟต์แวร์กำลังจะตายและธุรกิจเว็บไซต์รุ่งเรืองสุดขีด ในบันทึก ออซซี่ระบุว่าหัวใจของกลยุทธ์นี้คือการประสานโลกของเว็บไซต์และโลกของอุปกรณ์เข้าด้วยกัน

"เมื่อผ่านพ้นช่วง 10 ปีที่ผ่านมา ยุคของคอมพิวเตอร์พีซีปูทางให้เกิดเป็นยุคที่เว็บไซต์คือศูนย์กลางของประสบการณ์ออนไลน์ทุกชนิด ประสบการณ์นี้ไม่ได้เกิดทางเว็บบราวเซอร์ในคอมพิวเตอร์พีซีเท่านั้น แต่เกิดทางอุปกรณ์อื่นทั้งโทรศัพท์ เครื่องเล่นไฟล์มัลติมีเดีย อุปกรณ์รับสัญญาณโทรทัศน์หรือ set-top boxes โทรทัศน์ รถยนต์ และอีกมากมาย" ออซซี่เริ่ม "มี 3 แนวทางหลักในกลยุทธ์บริการของเรา เป็นแนวทางที่ชี้ว่าการออกแบบและพัฒนาผลิตภัณฑ์ที่ไมโครซอฟท์มีนับจากนี้จะถูกเชื่อมถึงกันทุกส่วน ทั้งซอฟต์แวร์ของผู้บริโภคทั่วไปและกลุ่มธุรกิจ"

กฏข้อแรกที่ออซซี่อยากให้พนักงานไมโครซอฟท์จดจำคือ "เว็บไซต์คือศูนย์กลางหรือฮับของเครือข่ายสังคมและเครือข่ายอุปกรณ์"

ออซซี่อธิบายว่าเว็บไซต์เป็นประตูบานแรกของประชาชนส่วนใหญ่ เชื่อว่าทุกแอปพลิเคชันบนโลกจะพากันพัฒนาความสามารถในการจำแนกและการใช้ประโยชน์จากนิสัยกิจวัตรออนไลน์ของผู้คน เพื่อผันตัวเองให้กลายเป็นรากเหง้าหรือ

สัญชาติญาณออนไลน์
ออซซี่เปรียบเปรยอย่างน่าสนใจ ว่าบริการของธุรกิจความบันเทิงและเครือข่ายชุมชนออนไลน์เช่น ลิงก์ (linking) แชร์ไฟล์ (sharing) จัดลำดับ (ranking) และใส่ชื่อป้ายบ่งบอกประเภทเนื้อหา (tagging) นั้นกำลังจะกลายเป็นสิ่งที่มีความสำคัญคล้ายกับเมนูไฟล์ (File), แก้ไข (Edit) มุมมอง (View) และอื่นๆซึ่งเป็นรูปแบบของโปรแกรมในอดีต

ออซซี่เชื่อว่าคอนเซ็ปต์ “My Computer” จะสามารถพัฒนาจนกลายเป็นคอนเซ็ปต์ของเครือข่ายอุปกรณ์ แทนที่ผู้ใช้จะจัดการเฉพาะข้อมูลภายในไดร์ฟต่างๆของเครื่องคอมพิวเตอร์แบบเดิม แต่จะสามารถจัดการอุปกรณ์ไฮเทคทุกอย่างที่ผู้บริโภคซื้อหามาได้ผ่านเว็บไซต์ ทุกอย่างเชื่อมถึงกันแบบไม่มีรอยต่อ

ติดตามกฏข้อสองและสาม รวมถึงความเคลื่อนไหวเรื่องนโยบาย "เดินคนเดียว" เลิกสนใจยาฮูของไมโครซอฟท์ในบทความตอนต่อไป

Silicon Valley Map

2008-04-10T18:23:00.001+07:00

Silicon Valley Map

จากกำแพงเพชรสู่ซิลิกอนวัลเลย์

2008-04-05T01:21:00.003+07:00

ทุกวันนี้ไม่มีใครปฏิเสธไม่รู้จักกูเกิล แต่ใครจะรู้ว่ากูเกิลมีผู้บริหารที่เป็นคนไทย คนไทยคนนี้มาจากกำแพงเพชร มีความภูมิใจเต็มเปี่ยมที่ได้เกิดเป็นคนต่างจังหวัด ผลักดันตัวเองให้ก้าวเดินด้วยความฝันไม่ใช่เงินทอง ผ่านเส้นทางจากโรงเรียนวัดสู่โรงเรียนบริหารธุรกิจสแตนฟอร์ด ดำรงความเป็นไทยจนฝรั่งยอมรับยกนิ้วให้ กระทั่งเข้าสู่สังเวียนซิลิกอนวัลเลย์ภายใต้ร่มเงาของกูเกิลในตำแหน่งผู้จัดการฝ่ายการตลาดด้วยวัยเพียง 30 ปี

หวังว่าแนวคิดของผู้ชายชื่อเรืองโรจน์ พูนผล หรือ"กระทิง"คนนี้ จะกระตุ้นความฝันของคนไทยหลายๆคนให้สูบฉีด และเป็นกรณีศึกษาให้กับคนไทยหัวใจไม่แพ้ ซึ่งจะเป็นตัวจุดประกายให้ชาติไทยพัฒนาในที่สุด

ผมชื่อกระทิงเพราะแม่

"คุณแม่เล่าว่าผมคลอดยากมาก คุณหมอต้องใช้เครื่องมือดูดออกมา ตรงศีรษะก็เลยมีโหนกเล็กๆตอนนี้มาจับก็ยังมีอยู่ คุณแม่ตั้งชื่อนี้เพราะอยากให้เป็นคนสู้ปัญหา ตอนคลอดผมตัวเล็กมากเหมือนปลาช่อน ออกจากตู้อบแม่ต้องเอามาวางไว้ตรงอกเพื่อให้แน่ใจว่ายังหายใจอยู่ แม่อยากให้ผมเป็นคนเข้มแข็งเหมือนกระทิงที่ควิดสู้ศัตรู ซึ่งผมว่าจะให้ตั้งชื่อว่าควายก็กระไรอยู่" กระทิงเล่าถึงที่มาของชื่อนี้อย่างฮา

กระทิงบอกว่าภูมิใจมากที่เป็นคนต่างจังหวัดและได้สู้ชีวิตสมใจแม่ แรงใจจากฮีโร่ในฝันอย่างไอสไตน์และอาจารย์โรงเรียนวัดคูยางทำให้เด็กชายกระทิงมีความใฝ่ฝันอยากเป็นนักฟิสิกส์

"โรงเรียนไม่มีอุปกรณ์ไฮเทค แต่คุณครูสอนให้เด็กรักวิทยาศาสตร์จากสิ่งใกล้ตัว ผมฝันอยากได้เหรียญทองฟิสิกส์โอลิมปิก ผมก็บ้าอยู่คนเดียว พยายามมากกว่าคนอื่น ทุกวันนี้ผมนอนวันละ 4 ชั่วโมงเพื่อให้มีเวลามากกว่าคนอื่น มันเหมือนในหนัง ไม่มีข้อจำกัดในความฝันของเรา ผมไม่ได้บอกว่าผมเก่งแต่ผมแค่ไม่จำกัดความฝัน ถ้ามีความฝัน อย่าให้ใครมากำหนดความฝันของเรา"

หลังจบการศึกษาจากกำแพงเพชรพิทยาคม กระทิงเข้าศึกษาต่อที่คณะวิศวกรรม จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย สามารถคว้าเกียรตินิยมแม้ผลการเรียนในสองปีแรกจะตกต่ำเพราะต้องดูแลคุณแม่ที่ป่วยหนัก เมื่อคุณพ่อกลับมารับช่วงดูแลคุณแม่ต่อจึงสามารถฮึดเรียนช่วงสองปีหลังได้เต็มที่ จากนั้นจึงเบนเข็มมาศึกษาต่อปริญญาโทด้านการตลาดภาคภาษาอังกฤษหรือ MIM ที่ธรรมศาสตร์

"คุณสมคิด จาตุศรีพิทักษ์คือฮีโร่ด้านการตลาดของผม คนนี้ใกล้ตัวและจับต้องได้มากกว่าไอสไตน์ ผมอยากมีความคิดกระบวนการทางกลยุทธ์แบบคุณสมคิดเลยสนใจเรียนด้านการตลาด ช่วงนั้นทำงานที่บริษัท P&G ต้องนั่งรถตู้ ต่อเรือ มอเตอร์ไซค์มาเรียนลำบากมาก ช่วงที่อยู่ P&G ก็ค่อยๆไต่ขึ้นมา ทำ 6 ปี 6 แผนก"

หลังจากจบการศึกษาที่ธรรมศาสตร์ กระทิงเข้าศึกษาที่โรงเรียนบริหารธุรกิจสแตนฟอร์ด (Stanford Business School) ช่วงนี้กระทิงต้องผจญกับปัญหา Culture Shock จนทำให้ต้องร้องว่า Oh my god จนนับครั้งไม่ถ้วน

"ช่วงนั้นผมพยายามทำ Americanize หรือการทำให้ตัวเองมีความเป็นอเมริกัน สุดท้ายก็คิดว่ายังไงก็ยังเป็นคนไทย" กระทิงเล่า "เราเป็นเหมือนพริกไทยเม็ดเล็กๆแต่เผ็ดร้อน เราจริงใจมีน้ำใจให้เพื่อน ผมทำผัดไทแจกเพื่อนฝรั่งแล้วอธิบายว่ามันเป็นวัฒนธรรมของคนไทย ขอย้ำว่าอย่าลืมความเป็นไทย อย่าอาย อย่าเปลี่ยนตัวเองเพราะแรงกดดันของคนอื่น สุดท้ายเพื่อนฝรั่งก็ยอมรับและเลือกเราเป็นหัวหน้ากลุ่ม แต่ทำนองเดียวกัน ก็อย่าเหลิง เรียนรู้จุดเด่นและจุดด้อยของวัฒนธรรมไทยด้วย"

ด้วยวัยเพียง 30 ปี กระทิงผ่านงานมาแล้วอย่างโชกโชน ทั้งการ startup หรือการเริ่มก่อร่างบริษัทไฮเทคในซิลิกอนวัลเลย์และขายให้นายทุน ทำงานเป็นที่ปรึกษาเชิงกลยุทธ์อย่างบริษัท McKinsey&Company หรือบริษัทการเงินและการลงทุนส่วนตัวกับบริษัท Navis Capital

"ตอนนั้นได้เสนองานเยอะ แม่โทรมาถามว่าทำงานอะไรอยู่ลูก ผมก็ตอบว่าเหมือนจอร์จ โซรอสล่ะแม่ ตอนนี้กำลังโจมตีเงินหยวนอยู่ ตอนนั้นได้เงินเยอะจริงแต่ลืมตาตื่นขึ้นมาไม่มีความสุข ช่วงนั้นเลยคิดได้ว่าเราควรไดร์ฟ (ชีวิต) ด้วยความฝันไม่ใช่ด้วยเงิน ผมตัดสินใจอยากเป็นส่วนหนึ่งของบริษัทในฝัน ไม่กูเกิลก็แอปเปิล สองบริษัทนี้เท่านั้น"

สัมภาษณ์ 9 รอบกว่าจะได้เข้ากูเกิล กระทิงเล่าว่าต้องทิ้งข้อเสนอรับเข้าทำงานถึง 5 แห่งเพื่อรอคำตอบรับเข้าทำงานกับกูเกิล สัมภาษณ์ทั้งสิ้น 9 รอบทุกแง่มุม เงินเดือนที่กูเกิลให้ไม่ได้มากกว่ารายอื่น แต่ให้หุ้นและสวัสดิการดีมาก โดยกระทิงเป็นหนึ่งในสามคนไทยในกูเกิล แต่กระทิงเป็นคนเดียวที่อยู่ในสายงานบริหาร

"สัมภาษณ์ครั้งนั้นยากมาก หากมีกรรมการคนเดียวใน 9 รอบนั้นสงสัยก็จะไม่ผ่านเลย ผมคิดว่าความ cool ของผมคือความเป็นคนไทย" ผลคือกระทิงได้รับตำแหน่ง Quantitative/Product Marketing Manager Google Inc. ดูแลการตลาดผลิตภัณฑ์เสิร์ชเอนจิ้นของกูเกิลทั้งภาคพื้นละตินอเมริกาและเอเชีย

กระทิงมองว่ากูเกิลนั้นเหมือนเมฆก้อนหนึ่ง ที่มีความวุ่นวายอยู่ภายในแต่ไม่ไร้ระเบียบ และเคลื่อนไหวในทางเดียวกันเป็นกลุ่มก้อน สามสิ่งศักดิ์สิทธิ์ในบริษัทอย่างแลรี่ เพจ, เซอร์เกย์ บริน และอีริก ชมิดท์จะวางยุทธศาสตร์บริษัทในระยะสั้น ซึ่งไม่ต่างจากบริษัทส่วนใหญ่ในซิลิกอนวัลเลย์ที่วัดผลกันในเวลาเพียง 6 เดือนไม่ใช่ 1 ปี

"กูเกิลมีโปรแกรมนวด มีแคปซูลให้นอนคลายเครียด แต่สิ่งที่เกิดขึ้นคือไม่มีใครนอน ส่วนหนึ่งเป็นเพราะความกดดันที่ทำให้คิดว่าเราจะถ่วงเพื่อนไม่ได้ ขนาดพ่อครัวในกูเกิลยังต้องแข่งขันสร้างนวัตกรรมอาหารว่างไม่ให้แพ้ใคร อีกส่วนหนึ่งคือโครงการที่กูเกิลให้สิทธิ์พนักงานนำเวลางาน 20% มาสร้างสรรค์สิ่งใดก็ได้ที่อยากทำ ทุกคนเหนื่อยแต่เดินมาตาเป็นประกาย ลืมตาตื่นขึ้นมาทุกคนคิดแต่ว่าทำยังไงให้คนสามารถใช้กูเกิลแก้ปัญหาได้ ทุกคนมีความสนุกและความท้าทายที่ต้องการเปลี่ยนโลก เช่น เหตุการณ์น้ำท่วมในจีน เพื่อนผมคนหนึ่งลุกขึ้นมาบอกว่า อยู่เฉยไม่ได้แล้ว เค้าใช้กูเกิลแม็ปส์ทำแผนที่ให้ชาวจีนดูว่าพื้นที่ใดปลอดภัยพอจะอพยพไปได้"

กระทิงรวบรวมเอาประสบการณ์ในฐานะ “คนวงใน” ที่ทำงานจริงในซิลิกอนวัลเลย์ นำเสนอข้อมูลที่มาที่ไปของความสำเร็จในโลกธุรกิจอินเทอร์เน็ตยุค 2.0 อย่างละเอียดไว้ในหนังสือ “บทเรียนธุรกิจร้อนๆจากซิลิกอนวัลเลย์” จัดพิมพ์โดยเครือเนชั่นกรุ้ป เปิดตัวหนังสืออย่างเป็นทางการไปแล้วเมื่อปลายเดือนมีนาคมที่ผ่านมา

อยากกลับบ้าน "ผมอยากกลับบ้าน คิดถึงแม่ แต่ถ้ากลับมาตอนนี้ก็ทำอะไรได้น้อยมาก เหมือนเด็กในตู้อบ ต้องรอวันพร้อมก่อนจึงจะออกมาได้ ผมจะกลับมาเมื่อพร้อม เมื่อมี connection ที่จะช่วยเหลือประเทศได้ เมื่อพร้อมจะกลับมาแน่ๆ"

กระทิงระบุว่าอยากทำประโยชน์เพื่อระบบการศึกษาไทย เนื่องจากเชื่อว่ามีผลต่อแนวคิดและทัศนคติของเด็กอย่างมาก

"การศึกษามีผลเยอะจริงๆ การศึกษาที่ดีจะทำให้เด็กมีไอเดีย พระเจ้าให้ความบ้าพลัง ให้พลังงานมหาศาล ให้ความมุ่งมั่นกับผม ครอบครัวที่อบอุ่นทำให้ผมมีความมั่นใจและความตั้งใจที่แน่ชัด ขณะที่อาจารย์ของผมที่โรงเรียนวัดคูยางหรือกำแพงเพชรพิทยาฯปลูกฝังให้ผมรักวิทยาศาสตร์"
แม้โครงการ 20% จากเวลางานของกระทิงนั้นจะหมดไปกับการทำงานและการนั่งเครื่องบินไปต่างประเทศ แต่กระทิงแย้มว่ากำลังตั้งใจสร้างระบบเรียนรู้แบบเปิดเพื่อเด็กต่างจังหวัดในพื้นที่ห่างไกล และเมื่อถามเจ้าของฉายา "The incredibull" คนนี้ว่ามีคู่ใจหรือไม่ ก็ได้รับคำตอบว่ามีแล้วเรียบร้อย

"แฟนดุครับ ถึงได้ปราบผมได้"

โดย ผู้จัดการออนไลน์
4 เมษายน 2551

ซิลิกอนวัลเ์ลย์ไทยเกิดไม่ได้ถ้า......

2008-03-30T10:47:00.000+07:00

คนไทยในซิลิกอนวัลเลย์ของสหรัฐฯ สะท้อนปัญหาหลักที่ทำให้ความฝันในการสร้างซิลิกอนวัลเลย์ หรือเขตอุตสาหกรรมอินเทอร์เน็ตในเมืองไทยยังห่างไกล ระบุคนไทยมีความสามารถแต่ยังขาดโอกาส ต่างจากซิลิกอนวัลเลย์ของจริงในสหรัฐฯที่มีเงินทุนรอคอยดาวดวงใหม่เสมอ ขณะที่การสนับสนุนจากภาครัฐยังไม่ตรงจุด ทั้งเรื่องกฏหมายและการศึกษา นายเรืองโรจน์ "กระทิง" พูนผล ผู้จัดการฝ่ายการตลาดผลิตภัณฑ์ของกูเกิล (google) เล่าถึงซิลิกอนวัลเลย์ในสหรัฐฯ (Silicon Valley) ในฐานะคนไทยที่ใช้ชีวิตในซิลิกอนวัลเลย์ เมืองพาโลอัลโต สหรัฐอเมริกา ระบุว่าองค์ประกอบที่ซิลิกอนวัลเลย์ในสหรัฐฯแตกต่างจากที่อื่นคือความพร้อมด้านคน ด้านเทคโนโลยี เงินทุน และความกล้าเสี่ยง และไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่ใครจะลอกเลียนแบบ "ซิลิกอนวัลเลย์ไม่มีจุดกำเนิดที่ชัดเจน เกิดขึ้นเมื่อ 50-60 ปีที่แล้ว เป็นการยากมากที่ใครจะไปถอดแบบหรือเลียนแบบมา มันเหมือนระบบนิเวศที่ซับซ้อน เหมือนร่างกายมนุษย์ที่เราไม่สามารถสร้างอวัยวะขึ้นมาได้เอง แต่ต้องใช้เวลาในการเพาะบ่ม และมันไม่ใช่นิคมอุตสาหกรรมธรรมดา" ถ้าไม่กล้าเสี่ยง กระทิงมองว่าสิ่งที่ทำให้ซิลิกอนวัลเลย์ของสหรัฐฯต่างจากที่อื่นคือความกล้าเสี่ยง เจ้าของไอเดียมีความมุ่งมั่นกล้าเสี่ยง ขณะเดียวกันนักลงทุนผู้ให้โอกาสก็กล้าเสี่ยงด้วย เจ้าของความคิดสามารถนำโครงการไปเคาะประตูเสนอขอเงินทุนได้ทันที ขณะที่ผู้บริหารของบริษัทรายใหญ่อย่างอิริก ชมิดท์ ซีอีโอกูเกิล หรือเทอร์รี่ ซีเมล อดีตซีอีโอยาฮู ถึงกับสละเวลางานมาสอนนักศึกษาในโรงเรียนบริหารธุรกิจสแตนฟอร์ด เพื่อหาโอกาสลงทุนทางธุรกิจจากนักเรียนดาวรุ่ง สำหรับการผลักดันให้ภูเก็ตกลายเป็นสวรรค์ไอซีทีเพื่อดึงดูดนักลงทุน กระทิงให้ความเห็นว่าประเทศไทยมีปัจจัยพื้นฐานพร้อมแล้วทั้งคนไอทีและโครงข่ายเว็บไซต์เทคโนโลยี Web2.0 แต่สิ่งที่ยังขาดคือกฏหมาย และการสนับสนุนจากภาครัฐ ถ้าไม่มีกฏหมาย "มีคำพูดว่า การจะสร้างซิลิกอนวัลเลย์นั้นขอเพียงมือไอทีเก่งๆ 300 รายเท่านั้น เชื่อว่าไทยเรามีมือไอทีเก่งๆเกิน 300 ด้วยซ้ำ คนมีแล้วแต่มีกฏหมายรองรับรึเปล่า ตอนนี้ประเทศไทยมีเว็บไซต์ web2.0 เยอะ มีพื้นฐานแล้วแต่จะทำให้เป็นคอมเมอร์เชียลยังไงนี่คือความท้าทาย ยืนยันว่าประเทศไทยก้าวหน้าด้านเทคโนโลยี ไม่ตามหลังชาติอื่น แต่สาเหตุที่ทำให้คนทำเว็บไทยไม่รวย คืองบการตลาดออนไลน์ที่ยังน้อย และความไม่มั่นใจในความปลอดภัยของระบบออนไลน์ไทย" กระทิงเชื่อว่ากฏหมายและการสนับสนุนจากภาครัฐยังไม่เพียงพอในขณะนี้ เช่นกฏหมายเรื่องสิทธิการใช้งานข้อมูลดิจิตอลของไทยที่ยังตามการเปลี่ยนแปลงในโลกไซเบอร์ยุค Web 2.0 ไม่ทัน ที่สำคัญ กฏหมายซึ่งครอบคลุมและมีประสิทธิภาพจะทำให้ระบบออนไลน์มีความปลอดภัยสูง "ต้องให้โอกาส เพราะที่สหรัฐฯเองก็ยังครอบคลุมได้ไม่หมด" กระทิงกล่าว "ยุคนี้การปิดเว็บไม่ใช่ทางออก ถ้าเว็บถูกปิดผู้ใช้ก็ไปโพสต์ที่เว็บอื่นได้" เพราะ Web2.0 นั้นมอบอำนาจให้ผู้บริโภคทุกคนสามารถเผยแพร่คอนเทนท์ของตัวเองได้อย่างเสรี ถ้าไม่มีการสนับสนุน กระทิงยกตัวอย่างการสนับสนุนของรัฐบาลประเทศเวียดนามได้อย่างน่าสนใจ เล่าว่ารัฐบาลเวียดนามสนับสนุนด้านการศึกษาด้วยการเปิดให้ชาวเวียดนามเรียนภาษาอังกฤษฟรี สิ่งที่เกิดขึ้นคือชาวเวียดนามจำนวนมากมีทักษะภาษาที่ดีขึ้น ส่งให้โอกาสของชาวเวียดนามสดใสขึ้นด้วย "อย่าให้อุปสรรค์เล็กๆอย่างภาษามาขวางการถ่ายทอดความคิดของเรา ผมเป็นคนจังหวัดกำแพงเพชรที่เรียนภาษาอังกฤษพื้นฐานตอนปีหนึ่งแล้วได้เกรด c มา 2 ตัว แต่สามารถเรียนรู้ด้วยตัวเองจนกระทั่งสอบ GMAT ได้คะแนน 750" และถ้าไม่พึ่งตนเอง แม้หลายเสียงจะตอกย้ำว่าอนาคตไอทีของไทยแลนด์แพ้เวียดนามอย่างไม่เห็นฝุ่น แต่กระทิงเชื่อว่าคนไทยทำได้หากเริ่มต้นที่ตัวเองก่อน "คนไทยถ้าแข่งตัวต่อตัวไม่แพ้เวียดนามหรือจีนหรอกครับ จงพึ่งตัวเราเอง อย่ามัวแต่พึ่งอัศวินม้าขาวมาช่วยเหลือ" กระทิงปลุกใจ "Web2.0 เป็นปรากฏการณ์ทางสังคมที่ได้จุดประกายให้คนไทยแล้ว ผมเชื่อว่าคนไทยไม่ได้อยู่ในระดับใดทั้งสิ้น คนไทยทำได้ ถึงเราตัวเล็กกว่าแต่เราก็ยกน้ำหนักชนะเค้า" ชื่อตำแหน่งของกระทิงในกูเกิลคือ Quantitative/Product Marketing Manager หน้าที่หลักคือดูแลภาพรวมการทำตลาดผลิตภัณฑ์เสิร์ชเอนจิ้นในตลาดละตินอเมริกาและเอเชีย การกล่าวถึงซิลิกอนวัลเลย์ครั้งนี้เกิดขึ้นในงานเปิดตัวหนังสือ บทเรียนธุรกิจร้อนๆจาก Silicon Valley ซึ่งกระทิงเผยว่าใช้เวลานำรายงานที่เคยเขียนสมัยเรียนมาปรับเพิ่มข้อมูลใหม่เพียง 3 เดือน และการให้ความเห็นทั้งหมดสะท้อนออกมาในฐานะคนวงในที่เป็นคนไทย ไม่เกี่ยวข้องกับตำแหน่งหน้าที่ที่กระทิงมีในกูเกิล กระทิงเป็นบุคคลที่น่าสนใจ ใครอยากรู้ว่าทำไมต้องชื่อกระทิง เส้นทางจากจังหวัดกำแพงเพชรสู่ซิลิกอนวัลเลย์จะขรุขระขนาดไหน ก่อนจะเข้าทำงานกับกูเกิลต้องสัมภาษณ์งานกี่รอบ สตีฟ จ็อบส์ที่กระทิงเคยพบมาดแมนเพียงใด และแนวคิดในการวางตัวแบบไทยๆให้ทำให้สามารถขึ้นเป็นผู้บริหารของกูเกิลด้วยวัยเพียง 30 ปีคืออะไร อดใจรอพบคำตอบในบทความตอนต่อไป

เส้นทางเศรษฐีเบอร์785ของโลก"Mark Zuckerberg"

2008-03-10T01:05:00.004+07:00

เส้นทางเศรษฐีเบอร์785ของโลก"Mark Zuckerberg"

ชื่อของมาร์ก ซัคเกอร์เบิร์ก (Mark Zuckerberg) ดูจะน่าสนใจมากขึ้นอีกเมื่อนิตยสาร Forbes จัดอันดับให้ซัคเกอร์เบิร์กเป็นเศรษฐีที่รวยอันดับ 785 ของโลก หลายคนอยากรู้ว่าเด็กหนุ่มผู้นี้เป็นใคร มาจากไหน และเส้นทางรวยล้นฟ้าด้วยวัยเพียง 23 ปีเกิดขึ้นได้อย่างไร แม้จะมีบทความมากมายเขียนไขข้อข้องใจไปแล้ว แต่ผู้จัดการไซเบอร์ ก็อดไม่ได้ที่จะรวบรวมเรื่องราวของซัคเกอร์เบิร์กมาเสนออีกครั้ง

ปัจจุบัน ซัคเกอร์เบิร์กเป็นทั้งนักธุรกิจและนักเขียนโปรแกรม ดำรงตำแหน่งประธานบริหารเว็บไซต์เฟสบุ้ก Facebook.com ธุรกิจเว็บไซต์เครือข่ายสังคมออนไลน์มูลค่าหลายพันล้านเหรียญที่สร้างขึ้นเมื่อครั้งยังเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยฮาร์ดเวิร์ด ด้วยความช่วยเหลือจากเพื่อนร่วมรุ่นและเพื่อนร่วมห้องอย่าง Andrew McCollum, Dustin Moskovitz และ Chris Hughes

เชื้อสายยิว-อเมริกัน

ข้อมูลจากวิกิพีเดีย สาราณุกรมออนไลน์ระบุว่า Mark Elliot Zuckerberg เกิดเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม 1984 ปัจจุบันอายุ 23 ปี เติบโตในย่าน Dobbs Ferry รัฐนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา ครอบครัวเป็นยิว-อเมริกัน เริ่มเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ตั้งแต่เรียนอยู่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 จากนั้นเข้าศึกษาระดับมัธยมที่ Ardsley High School และจบมัธยมปลายที่ Phillips Exeter Academy ในปี 2002

ซัคเกอร์เบิร์กเข้าเรียนในมหาวิทยาลัยฮาร์เวิร์ด หยุดเรียนไปกลางคัน และกลับมาลงทะเบียนเรียนอีกครั้งในปี 2006

ที่ฮาร์เวิร์ด ซัคเกอร์เบิร์กเริ่มต้นโครงการวิจัยหรือโปรเจ็กต์ชิ้นแรกกับเพื่อนร่วมห้อง Arie Hasit ชื่อของโปรเจ็กต์นี้คือ Coursematch เป็นบริการที่เปิดให้นักศึกษาสามารถดูรายชื่อเพื่อนร่วมชั้นเรียนได้ โปรเจ็กต์ต่อมาคือ Facemash.com เว็บไซต์โหวตรูปนักศึกษาฮาร์เวิร์ดว่าใครได้รับความนิยมชมชอบมากหรือน้อย แต่แล้วเมื่อโปรเจ็กต์นี้ให้บริการจริงบนโลกออนไลน์เพียง 4 ชั่วโมง มหาวิทยาลัยก็ลงดาบระงับการใช้อินเทอร์เน็ตของซัคเกอร์เบิร์ก ด้วยข้อหาว่าโปรเจ็กต์นี้ของซัคเกอร์เบิร์กละเมิดนโยบายการใช้งานอินเทอร์เน็ตที่มหาวิทยาลัยกำหนดไว้ และเป็นภัยต่อระบบความปลอดภัยคอมพิวเตอร์ของมหาวิทยาลัย

เขียนไม่ถึง2สัปดาห์?

ซัคเกอร์เบิร์กคลอดบริการนาม Facebook จากห้องพักตัวเองในมหาวิทยาลัยด้วยฤกษ์วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2004 บางแหล่งข่าวระบุว่าซัคเกอร์เบอร์เขียนโปรแกรม FaceBook ชุดดั้งเดิมในเวลาไม่ถึง 2 สัปดาห์ คราวนี้ไม่ใช่บริการโหวตรูปหรือบริการแสดงรายชื่อเพื่อนร่วมชั้น แต่เป็นบริการที่ให้นักศึกษาสามารถโพสต์ข้อมูลของตัวเองได้เท่าที่ต้องการ

แน่นอนว่าเฟสบุ้กได้รับความนิยมถล่มทลายในฮาร์เวิร์ด นักศึกษาราว 2 ใน 3 แห่ลงทะเบียนใช้งานตั้งแต่ 2 สัปดาห์แรกที่เปิดให้บริการ ต่อมาซัคเกอร์เบิร์กและเพื่อน Dustin Moskovitz เริ่มขยายบริการเฟสบุ้กไปยังสถานมหาวิทยาลัยอื่น เช่น สแตนฟอร์ด โคลัมเบีย และเยล โดยราว 4 เดือน สถานศึกษาที่ใช้บริการ Facebook มีจำนวนราว 30 แห่ง

เมื่ออะไรก็ไปได้สวย ซัคเกอร์เบิร์กตกลงใจเดินทางไป Palo Alto แคลิฟอร์เนียพร้อม Moskovitz และกลุ่มเพื่อนช่วงฤดูร้อนปี 2004 ทั้งกลุ่มวางแผนกลับฮาร์เวิร์ดให้ทันฤดูใบไม้ร่วงแต่ก็เปลี่ยนใจอยู่ที่แคลิฟอร์เนียต่อไป และขาดเรียนที่ฮาร์เวิร์ดตั้งแต่นั้น

ห้องเช่าถูกดัดแปลงเป็นสำนักงานชั่วคราว ช่วงฤดูร้อนนี้เองที่ทำให้ซัคเกอร์เบิร์กได้พบกับ Peter Thiel ผู้ร่วมก่อตั้งบริการชำระเงินออนไลน์ PayPal ซึ่งให้ทุนก้อนแรกมา 5 แสนเหรียญ สำนักงานเฟสบุ้กแห่งแรกจึงกำเนิดขึ้นที่ University Avenue ในตัวเมือง Palo Alto นับจากนั้นไม่กี่เดือน ปัจจุบัน เฟสบุ้กมีอาคารสำนักงานในเมือง Palo Alto จำนวน 4 อาคาร ซึ่งซัคเกอร์เบิร์กเรียกว่า "urban campus" หรืออาณาจักรวิทยาลัย

มาร์ก ซัคเกอร์เบิร์ก (Mark Zuckerberg) เศรษฐีวัย 23 ปีจากโลกออนไลน์ที่นิตยสาร Forbes จัดอันดับว่าร่ำรวยเป็นอันดับ 785 ของโลก จากเด็กชายในครอบครัวยิว-อเมริกันที่เริ่มเขึยนโปรแกรมตั้งแต่ประถม 6 สู่หนุ่มนักศึกษาฮาร์เวิร์ดที่พาตัวเองและผองเพื่อนปลุกปั้นโปรเจ็ค Facebook.com บริการเครือข่ายสังคมออนไลน์ให้เป็นธุรกิจเต็มขั้น

แน่นอนว่าก่อนที่ Facebook จะทำให้ซีอีโอซัคเกอร์เบิร์กกลายเป็นเศรษฐีหนุ่มติดอันดับโลก ยังมีขวากหนามมากมายที่ซัคเกอร์เบิร์กต้องฝ่าฟันไป

Facebook นั้นเป็นที่รู้จักในนามบริการออนไลน์ที่ทำให้ผู้ใช้แบ่งปันข้อมูลกับเพื่อนที่อยู่ในสังคมเดียวกันแบบรวดเร็วทันใจและเข้าถึง ทั้งข้อมูลแฟ้มภาพถ่ายเมื่อครั้งไปเที่ยว ภาพยนตร์ที่ชอบ และประวัติส่วนตัวทั่วไป ต่างจากเว็บไซต์ชุมชนออนไลน์อื่นตรงที่ Facebook เป็นชุมชนในโลกที่มีตัวตนอยู่จริง ใช้ชื่อ Email เดียวกันและต้องการทำความรู้จักคนอื่นๆในสังคมเดียวกัน ทั้งหมดนี้โดนใจชาวอเมริกันที่กระตือรือร้นอยากจะรู้จักคนอื่นในสังคมเดียวกันให้มากขึ้น

ชาวอเมริกันที่นิยมชมชอบ Facebook มีทั้งกลุ่มนักศึกษามหาวิทยาลัย นักเรียนโรงเรียนมัธยม รวมถึงคนวัยทำงาน สถิติชุมชนที่ใช้ Facebook ล่าสุดมีจำนวนหลายหมื่นชุมชน มีทั้งชุมชนเจ้าหน้าที่หน่วยสืบราชการลับสหรัฐฯ CIA ชุมชนพนักงานร้านแมคโดนัลด์ และกองกำลังนาวิกโยธินของสหรัฐฯ ที่สำคัญ Facebook ยังสนับสนุนการขายสินค้าข้ามบริษัทบนเว็บไซต์ และวางเป้าหมายว่า ผู้ใช้จะสามารถค้นหาสินค้าทุกชนิดได้จากเว็บไซต์แห่งนี้ในอนาคต

วิกฤตคือโอกาส

หลังจากได้ทุนก้อนแรกจาก Peter Thiel ผู้ร่วมก่อตั้งบริการชำระเงินออนไลน์ PayPal มูลค่า 5 แสนเหรียญ ผลงานหนึ่งที่โด่ดเด่นของ Facebook.com คือบริการ News Feed เริ่มให้บริการตั้งแต่เดือน 5 กันยายน 2006 ไม่ใช่รายการข่าวสารบ้านเมืองแต่เป็นรายการความเคลื่อนไหวของกลุ่มเพื่อนในเว็บไซต์

ซัคเกอร์เบิร์กตกที่นั่งลำบากเนื่องจากผู้ใช้จำนวนหนึ่งไม่เห็นด้วยกับฟีเจอร์นี้ โดยผู้ใช้มองว่า News Feed ทำให้ข้อมูลส่วนตัวแพร่กระจายไปทั่วเว็บ Facebook โดยไม่ได้รับอนุญาต

ผู้ใช้ Facebook ร่วมใจประท้วงไม่เห็นด้วยกับฟีเจอร์ News Feed ราว 700,000 คนภายในไม่ถึง 48 ชั่วโมง ร้อนถึงซัคเกอร์เบิร์กต้องเขียนจดหมายเปิดผนึกถึงผู้ใช้ เพื่อขอโทษที่ละเลยการให้ความสำคัญกับการปกป้องความเป็นส่วนตัว และยืนยันว่าเจตนาในการออกแบบฟีเจอร์ News Feed คือเพื่อให้ข่าวสารข้อมูลแก่คนในชุมชนเดียวกันบน Facebook เท่านั้น

เมื่อทีมวิศวกรของ Facebook ลงมือปรับปรุงความเป็นส่วนตัวของ News Feed ซัคเกอร์เบิร์กระบุว่าขณะนี้ News Feed กลายเป็นสิ่งที่ผู้ใช้นิยมไปแล้วเรียบร้อยโรงเรียน Facebook

เดือนพฤศจิกายน 2007 ซัคเกอร์เบิร์กได้ฤกษ์เปิดตัวระบบโฆษณาออนไลน์ใหม่ในชื่อ Beacon เป็นระบบที่เปิดให้นักการตลาดสามารถลงโฆษณาได้ด้วยตัวเองคล้ายระบบของกูเกิล (Google) ชนวนระเบิดปะทุขึ้นอีกเมื่อระบบโฆษณา Beacon สามารถเก็บข้อมูลใช้งานเว็บไซต์ของสมาชิก Facebook ได้ ความสามารถนี้ทำให้หลายฝ่ายกังวลว่า Facebook กำลังจะละเมิดความเป็นส่วนตัวของผู้ใช้อีกครั้ง

ธันวาคม 2007 ซัคเกอร์เบิร์กระบุว่ากำลังดำเนินการทดสอบระบบโฆษณา Beacon อย่างจริงจัง ขออภัยในข้อผิดพลาดต่อผู้ใช้ และเร่งแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นอยู่ในขณะนี้

Facebook ยังเผชิญปัญหาเดียวกับเว็บไซต์อื่นๆ คือปัญหาการฟ้องร้องว่าเป็นผลงานที่ขโมยความคิดคนอื่นมา โดยนักศึกษาฮาร์เวิร์ด 3 รายนาม Divya Narendra, Cameron Winklevoss และ Tyler Winklevoss ระบุว่าเคยว่าจ้างให้ซัคเกอร์เบิร์กเขียนโปรแกรมบนเว็บไซต์ของพวกเขานามว่า ConnectU และกล่าวหาว่าซัคเกอร์เบิร์กขโมยแนวคิด การออกแบบ แผนธุรกิจ รวมถึงซอร์สโค้ดดั้งเดิมไป

คดีนี้เริ่มตั้งแต่ปี 2004 ผู้ฟ้องระบุว่าร้องเรียนเพื่อความเป็นธรรม และไม่มีเจตนาให้เว็บ Facebook ต้องปิดตัวลง อย่างไรก็ตาม Facebook ตัดสินใจฟ้องกลับและการพิพากษาคดียังไม่สิ้นสุดในขณะนี้

ด้านสื่อใหญ่อย่างนิวยอร์กไทมส์ เคยแสดงความเห็นว่า ซัคเกอร์เบิร์กอาจได้แนวคิดบริการมาจากเว็บไซต์ houseSYSTEM ของคุณปู่ Aaron J. Greenspan บุคคลสำคัญของสหรัฐฯก็เป็นได้

รวยเพราะหุ้น

ซัคเกอร์เบิร์กไม่ได้สร้างฐานะปึกแผ่นจากรายได้โฆษณาซึ่งเป็นรายได้หลักของเว็บ Facebook แต่มาจากการขายหุ้นบริษัทให้ไมโครซอฟท์ซึ่งทุ่มเงินกว่า 8,000 ล้านบาท ซื้อหุ้น Facebook ในสัดส่วน 1.6% จากซัคเกอร์เบิร์ก ราคานี้ไมโครซอฟท์คำนวณโดยตั้งมูลค่า Facebook ไว้สูงถึง 51,000 ล้านบาท มูลค่าเทียบเท่าบริษัทจำหน่ายสินค้าชื่อดัง GAP และโรงแรมแมริออท

การตัดสินใจขายหุ้นให้ไมโครซอฟท์ เกิดขึ้นหลังจาก Facebook ปฏิเสธข้อเสนอซื้อมูลค่า 1 พันล้านเหรียญจากยาฮู (Yahoo) ครั้งนั้นทั้งตัวซัคเกอร์เบิร์กและนักลงทุนคนแรกของบริษัทอย่าง Thiel กล่าวตรงกันว่ายังไม่รีบร้อนขาย Facebook ให้แก่บริษัทยักษ์ใหญ่หรือขายหุ้นให้สาธารณชน และราคาเสนอซื้อแค่หนึ่งพันล้านเหรียญนั้นต่ำเกินไป ฐานผู้ใช้และจำนวนผู้เข้าชมที่เพิ่มขึ้นทุกวันทำให้ทั้งสองเชื่อว่ามูลค่าบริษัทสูงกว่าที่ยาฮูเสนอมาแน่นอน สิ่งที่ Facebook จะเลือกจึงเป็นการให้ความสำคัญกับการพัฒนาเทคโนโลยีและทำให้บริษัทเติบโตต่อไป

แต่เมื่อยักษ์ใหญ่อย่างไมโครซอฟท์ตัดสินใจควักเงิน 246 ล้านเหรียญสหรัฐฯ (ประมาณ 8.16 พันล้านบาท) แลกกับการครอบครองหุ้น Facebook เพียง 1.6% ทำให้ซัคเกอร์เบิร์กอดใจไม่ไหว ยอมเจียดหุ้นในมือยกให้ไมโครซอฟท์แต่โดยดี

เรื่องนี้ได้รับเสียงวิจารณ์อย่างหนัก โดยเฉพาะการที่ไมโครซอฟท์ให้ราคา Facebook สูงกว่าผู้เสนอซื้อรายอื่นอย่างน่าสงสัย เพราะหากคำนวณราคาหุ้นที่ไมโครซอฟท์เสนอมา เท่ากับไมโครซอฟท์กำหนดมูลค่ารวมของ Facebook ไว้ถึง 1,500 ล้านเหรียญฯ หรือประมาณ 51,000 ล้านบาท ซึ่งเซอร์เกย์ บริน ผู้ร่วมก่อตั้งกูเกิลซึ่งเป็นหนึ่งในบริษัทที่เสนอตัวซื้อหุ้น Facebook ด้วยเช่นกัน ระบุว่าเป็นราคาที่เกินจริง เพราะในแต่ละปีเฟซบุ๊คทำรายได้ไม่ถึง 200 ล้านเหรียญด้วยซ้ำ

อย่างไรก็ดี การซื้อขายหุ้นระหว่างไมโครซอฟท์และซัคเกอร์เบิร์กมูลค่า 246 ล้านเหรียญ และการถือหุ้นบริษัทที่ไมโครซอฟท์ตีราคาไว้สูงถึง 1.5 พันล้านเหรียญสหรัฐในสัดส่วน 10 เปอร์เซ็นต์ ก็ทำให้นิตยสาร Forbes จัดอันดับความร่ำรวยของซัคเกอร์เบิร์กไว้ที่อันดับ 785 ของโลกไปแล้ว แม้นักวิเคราะห์จะยังสงสัยในสภาพคล่องด้านการเงินของซัคเกอร์เบิร์กอยู่

แม้จะถูกสงสัยเรื่องสภาพการเงิน แต่ซัคเกอร์เบิร์กไม่เคยถูกสงสัยเรื่องฝีไม้ลายมือ ขณะนี้ Facebook กำลังเพิ่มจำนวนวิศวกรและพนักงานบริการลูกค้าเพื่อรองรับตลาดมหาวิทยาลัยในแคนาดาและอังกฤษที่มีอัตราเติบโตเกือบ 30% ต่อเดือน และทำสถิติเป็นเว็บที่มีผู้เข้าชมมากที่สุดเป็นอันดับ 6 ของสหรัฐฯ

เชื่อแน่ว่า โลกจะจับตาเศรษฐีหนุ่มวัย 23 ปีคนนี้ต่อไปอีกนานแสนนาน

ข้อมูลจาก Wikipedia.com และ Manager.co.th

Progress : Apartment at Ladprao 130 (Part12) ลาดพร้าว 130 (รามคำแหง 81)

2007-12-07T19:57:00.000+07:00

Progress : Apartment at Ladprao 130 (Part12) ลาดพร้าว 130 (รามคำแหง 81)

7 Dec 2007

Progress : Apartment at Ladprao 130 (Part11) ลาดพร้าว 130 (รามคำแหง 81)

2007-11-21T23:38:00.000+07:00

Progress : Apartment at Ladprao 130 (Part11) ลาดพร้าว 130 (รามคำแหง 81)
20 Nov 2007

แบบด้านนอกอาคาร (Draft)

2007-11-05T11:26:00.001+07:00

Design no.1
5 Nov 2007

Apartment at Ladprao 130 (Part10) ลาดพร้าว 130 (รามคำแหง 81)

2007-11-01T18:03:00.000+07:00

Apartment at Ladprao 130 (Part10) ลาดพร้าว 130 (รามคำแหง 81)

วางแบบโครงสร้าง วางโครงสร้าง Postension ของชั้นที่ 2
01 Nov 2007

ชั้น 1 หลังจากเอาไม้แบบออก
12 Nov 2007

Gmail's Storage Increases, 6 GB in January 2008

2007-10-24T17:07:00.000+07:00

Gmail will increase the free storage gradually in the next days. On October 23, you'll get 4321 MB of storage, then the growth will slow down until January 4, when you'll have 6283 MB of storage.

From January 4, you'll receive 3.3 MB every day, that's 10 times bigger than the current rate of growth.Another good news is that Google Apps mail accounts will have the same quota as standard Gmail accounts, while Google Apps Premier Edition will have 25 GB mail accounts. Previously, Google Apps accounts had 2 GB of storage, while the business edition offered 10 GB per account.Gmail didn't abandon the paid storage option, but you'll get around 50% more storage for the same price: 10 GB for $20/year, 40 GB for $75/year, 150 GB for $250/year and 400 GB for $500/year. The paid storage will probably become more attractive when Google adds more services, like Google Docs, JotSpot or GDrive.

"In April 2005, we started increasing Gmail storage as part of our "Infinity+1" storage plan. At that time, we realized we'd never reach infinity, but we promised to keep giving Gmail users more space as we were able," explains the Gmail Blog. Meanwhile, Yahoo and Microsoft also increased the storage (Yahoo even claims to offer "infinite" storage) and Gmail became the top webmail service with the least amount of free storage.

Apartment at Ladprao 130 (Part9) ลาดพร้าว 130 (รามคำแหง 81)

2007-10-24T16:10:00.000+07:00

Apartment at Ladprao 130 (Part9) ลาดพร้าว 130 (รามคำแหง 81)

24 Oct 2007
วางโครงรองรับพื้นชั้น 2

Apartment at Ladprao 130 (Part8) ลาดพร้าว 130 (รามคำแหง 81)

2007-10-12T11:17:00.000+07:00

Apartment at Ladprao 130 (Part8) ลาดพร้าว 130 (รามคำแหง 81)

วางโครงสร้าง Postension

11 Oct 2007

Apartment@Ladprao 130 (Part7) ลาดพร้าว 130 (รามคำแหง 81)

2007-10-08T00:24:00.000+07:00

Apartment at Ladprao 130 (Part7) ลาดพร้าว 130 (รามคำแหง 81)

โครงสร้างรับไม้แบบ เพื่อเตรียมหล่อปูนชั้น 1
26 Sep 2007

มุมมองจากใต้ดิน
6 Oct 2007

ทางเข้าชั้นใต้ดิน
6 Oct 2007

ไม้แบบชั้น 1
6 Oct 2007

Apartment@Ladprao 130 (Part6) ลาดพร้าว 130 (รามคำแหง 81)

2007-09-24T23:36:00.000+07:00

Apartment @ Ladprao 130 (Part6) ลาดพร้าว 130 ( รามคำแหง 81 )

24 Sep 2007

Apartment @ Ladprao 130 (Part5) ลาดพร้าว 130 ( รามคำแหง 81 )

2007-09-19T17:08:00.000+07:00

Apartment @ Ladprao 130 (Part5) ลาดพร้าว 130 ( รามคำแหง 81 )

19 Sep 2007

Ladprao 130 Apartment , building elevation

2007-09-10T19:44:00.000+07:00

Ladprao 130 Apartment , building elevation

รูปด้านหน้าอาคาร (แบบร่าง# 1)

รูปด้านข้างอาคาร (แบบร่าง# 1)

Apartment @ Ladprao 130 (Part4) ลาดพร้าว 130 ( รามคำแหง 81 )

2007-09-04T22:24:00.000+07:00

Apartment @ Ladprao 130 (Part4) ลาดพร้าว 130 ( รามคำแหง 81 )

4 Sep 2007

ส่วนเพิ่มเติมชั้นใต้ดิน ประมาณ 280 ตร.ม.

เตรียมหล่อพื้นชั้นที่ 1
4 Sep 2007

ความคืบหน้าเพิ่มเติม ผูกเหล็กคานรองรับใต้ดิน
6 Sep 2007

ความคืบหน้าเพิ่มเติม ผูกเหล็กคานรองรับใต้ดิน
13 Sep 2007

Repair feature DNS - Network

2007-08-31T10:15:00.000+07:00

Repair feature

As an alternative to ipconfig you can use Repair to renew LAN or high-speed Internet connection IP settings. Repair performs a series of commands that repair a connection. The commands that are invoked by Repair are listed below with their command-line equivalents:

Repair	Command-line equivalent
Checks whether DHCP is enabled and, if enabled, issues a broadcast renew to refresh the IP address	No command line equivalent available
Flushes the ARP cache	arp -d *
Flush the NetBIOS cache	nbtstat -R
Flushes the DNS cache	ipconfig /flushdns
Re-registers with WINS	nbtstat -RR
Re-registers with DNS	ipconfig /registerdns

Important

•	Repair uses a broadcast renew and will cause a computer to accept any lease from any DHCP server that is on the network. In contrast, a unicast renew (ipconfig /renew) will only renew the existing lease from the last DHCP server from which the client got a lease.

Apartment @ Ladprao 130 (Part3) ลาดพร้าว 130 ( รามคำแหง 81 )

2007-08-31T00:13:00.000+07:00

Apartment @ Ladprao 130 (Part3) ลาดพร้าว 130 ( รามคำแหง 81 )

เทกำแพงดินชั้นใต้ดิน และต่อเสาอาคาร ชั้น 1
30 Aug 2007

For Thai teens, TV is now 'so last year'

2007-08-22T22:48:00.000+07:00

Internet and mobile phones rated as top two 'screens' of choice in media survey by local marketing firm

A recent study of Thai youths has suggested the role of television may be shrinking.
The study, by McCann Worldgroup, found Thai youths feel the Internet is the most important media, while the "second screen" is their mobile phone, which they "can't live without".
Television ranked third in terms of importance to their life.
Dropping by at a 7-Eleven is also part of life for local youths, while good morals
are their new cool, the study found.
McCann, a leading marketing communications group, conducted the study called "My Media" to explore the role of media in the lives of Thai youths.
Marc Davies, vice president of strategic planning at McCann Erickson Thailand, said there were a few surprises in the results.
"That's a shift from traditional media to innovative
and interactive media. We
have known about this but the speed of change is very rapid," he said.
Among other results include the finding that Thai youths love free things and that "good morals" are popular.
"Even though they like to break the rules, good morals are a new cool. But it must be expressed in a cool concept," said Varidda Voraakom, consumer insight manager at McCann. She cited a recent TV ad by Siam Commercial Bank called Namjai (thoughtfulness) as a commercial that Thai youths liked.
Varidda said the survey found Thai youths were very fragmented in terms of preferences and tastes, that below-the-line media campaigns were often significant to them, but the role of television in their lives was shrinking.
"The interesting thing is how to make online advertisements that are liked by teens," she said.
However, when asked about their preferred advertising channels, television was top and the Internet and mobile phone fell to fourth and fifth place respectively, behind even outdoor/indoor ads and magazine/radio ads.
Davies said the study strongly confirmed it was no longer enough for a brand to send messages to consumers. The advertising message had to be relevant to their lifestyle or teens would ignore it.
To utilise mobile phones, marketers must carefully think about "sending good news at the right time" such as a really interesting and exclusive privilege. Or using a reference by friends would be more effective.
"When the message tone is beeping, it's like giving me hope that my friend or someone is sending me message. But when I read, there're 3 messages from a mobile operator. I feel so sad," a female university student was quoted in the survey as saying.
Varidda said teens felt disappointed and automatically disregarded content when SMS senders were not who they expected.
Davies said targeting customers demographically was no longer valid. Instead, marketers should look at "psycho-graphic profiles of targeted customers.
"Demography such as where people live, their age, sex, and social income are no longer connected. A 38-year-old male may have exactly the same needs as a 21-year-old male or even female," he said.
Davies said marketers should also understand that it's age of "My time" now.
"More than half of youth advertising will involve consumers to consumers - 'I am the Media'," he said.
Varidda said the new "media paradigm" was online/ offline. Promotional events that include below-the-line activities were currently very popular among teens, and wireless users. Firms should no longer choose different types of media on the basis of penetration, she said.

Pichaya Changsorn
The Nation
http://www.nationmultimedia.com/2007/08/21/headlines/headlines_30045853.php

Apartment @ Ladprao 130 (Part2)

2007-08-20T01:56:00.000+07:00

Apartment @ Ladprao 130 (Part2)

เทพื้น ชั้นใต้ดิน 18 Aug 2007

NEW CHARTER : Yes: 56.7% No: 41.4%

2007-08-20T01:53:00.000+07:00

NEW CHARTER : Yes: 56.7% No: 41.4% Invalid: 1.9% (19 Aug 2007 10.30 pm)

EXIT POLL
Suan Dusit Poll
1. Exit Poll
Percentage
Yes 67.94
No 32.06
2. Compare vote count between Bangkok and other provinces
Overall BKK Other provinces
Yes 67.94 75.49 67.56
No 32.06 24.51 32.44
3. Compare vote count among regions
Overall Regions
BKK North Central Issan South
Yes 67.94 75.49 65.58 77.73 57.07 78.17
No 32.06 24.51 34.42 22.27 42.93 21.83
4. Compare between male and female
Overall Male Female
Yes 67.94 66.32 69.26
No 32.06 33.68 30.74

Apartment @ Ladprao 130

2007-08-16T17:59:00.000+07:00

The Apartment @ LadPrao130 (Ram81)

30 Mar 2007 - 6.00 pm

25 Apr 2007 - Foundation pile

8 Jun 2007 - Footing

1 Aug 2007

12 Aug 2007

13 Aug 2007 - Basement

More Storage : Hotmail 5 GB

2007-08-15T15:45:00.000+07:00

Hotmail will soon bring you more of your requests, better performance
We went out of beta in May, and we’re already releasing something new. Today, these new features will begin to roll our gradually to all our customers over the next few weeks, so if you don’t immediately see them, be patient, they’re coming!

It’s a fun time to be working on Hotmail. We already did a ton of work to get the basics ready to get out of beta, so now we’ve been able to add some more of the extras that our more advanced users have been asking for. We’re continuing to collect feedback and using it to guide which areas of the product to improve next. Thanks to all of you who were beta testers, have clicked the “feedback” link in Hotmail, or leave constructive comments on the blog. We’re listening!

Performance: We’ve been hearing you loud and clear across the world: speed is one of the most important aspects of a web-based email service. We’ve spent more time in this release identifying what parts of the product are slowest and fixing those. We hope that you notice an improvement when this update is released to your account, and we’ll continue our work on performance in future releases.

Quality of Service: Our last release went quite smoothly, and we’ve been continuing to monitor the live site to make sure that we’re providing e-mail that is reliable – you always want to be able to get to your mail, and we hear you!

More storage! Just when you were wondering how you’d ever fill up 2 or 4 GB of mail, we’ve given you more storage. Free users will get 5 GB and paid users will get 10 GB of Hotmail storage.

Mail retention changes: We’ll be increasing the amount of time that we leave messages in your junk and deleted items folders over the next few months.

Contacts de-duplication: Do you have five different entries for the same person in your Contacts? Yeah, me too, but not anymore. We’re the first webmail service to roll out “contacts de-duplication”. If you get a message from “Steve Kafka” and click “add contact” but there’s already a Steve Kafka, we’ll let you know and let you add Steve’s other e-mail address to your existing “Steve Kafka” contact entry. We’re just trying to be smarter to make your life easier and faster. There’s also a wizard you can run to clean up your existing duplicate contacts.

Show content more easily: Hotmail blocks images and links in messages from unknown senders for your protection from spammers and phishing scams. Now you can click directly on the gray square or link to decide if you want to show content in a message. (It’s still not a good idea to show content, especially images, in messages from spammers. Just loading the images in a spam lets them know that you’re reading their e-mails.)

Spam-fighting: We’ve made it possible to report phishing attacks like those fake bank notices or fraudsters who want your checking account number so they can supposedly make a deposit. Just click “report phishing” if you think you’ve found a dangerous scam. In the junk folder, click “not junk” to help train our filters. Every mail you report does help make our spam filter smarter, but fighting spam takes constant vigilance. Spammers always find a new trick whenever we thwart their old tricks.

Right-to-left languages: Support for Hebrew and Arabic is now out of beta! If you speak these languages or want to see Hotmail in a totally new way, go to Options and change your language. We fixed a lot of bugs for users of Hebrew and Arabic, so we hope the whole UI works better for you now.

More space for your email, a.k.a. smaller header: We heard you asking for more space for your mail, so we shrunk the header in this update.

Forwarding messages: You can now forward mail from your Hotmail account to other accounts. For now, if you have a free account, you can only forward your mail to other Hotmail accounts. (Paid accounts get more choices.) This is great idea if you have a few different addresses and want to consolidate your mail.

Cobranding: This is what we call showing the logo of an organization for whom we are hosting email. Hotmail is currently hosting e-mail for universities (and a few ISPs) around the world, so we show their logos in Hotmail.

Accepting meeting requests: If you receive a meeting request, such as one sent from Outlook, you can now click “accept” and have it added to your Calendar. This had existed for years in MSN Hotmail, and we’re adding it to Windows Live Hotmail now.

Vacation replies: Now Hotmail can automatically tell your friends why you haven’t written them back in a few weeks.

Classic version jump to page: In the classic version, we’ve made it easier to jump to different pages of mail. This will be very handy as you grow into your new 5 GB or 10 GB account.

And finally... Drumroll please… we know this is going to be a big hit with a lot of you out there in blog land. I hope you remember this as the Hotmail team listening to what you want. J

You can turn off the Today page (if you want to). If you’d rather see your inbox immediately upon login, you have the option to turn off the page of MSN news (called the Today page). The choice is yours.

The Incredible Hulk

2007-08-09T22:20:00.000+07:00

Islands of Adventure, Universal Orlando, Orlando, FL

The Incredible Hulk's shocking-green track looms ominously over the IOA skyline. The "groarrr" that each train emits as it dives and twists through the course draws even more attention to the imposing beast.
The queue snakes through the lab of Dr. Bruce Banner (the Hulk's alter ego for you Marvel illiterates) where high-tech gadgetry abounds. The theme has something to do with a gamma-ray experiment gone wrong. It's hard to follow the storyline but the industrial soundtrack is catchy and the atmosphere is compelling.
Like Disney's Rock 'n' Roller Coaster and other launched coasters, the Hulk doesn't have a traditional click-clack-click lift hill. Unlike the magnetic induction systems that propel those coasters however, the Hulk's train of cars move slowly up the green "Gamma Force Accelerator" tube and a specially designed booster thrust -- the first of its kind -- catapults its pneumatic tires 40 mph uphill. The launch requires the same thrust as a U.S. Air Force F-16 jet. Universal had to build a special power generating plant to accommodate the ride.
The effect is like being trapped inside an old movie that's running way too fast. Quickly accelerating uphill defies logic and feels both exhilarating and terrifying.
Emerging from the tube, the train barrels through a complete inversion 110 feet off the ground and accelerates to 60 mph as it "groarrrs" through rollovers, corkscrews and fog-enshrouded tunnels. The G-forces are quite intense. Hulkamaniacs should look out for the mid-course freefall; a trim brake momentarily halts the madness but it feels as if the bottom drops out when the train unexpectedly takes yet another sharp dive down.

Nintendo Wii phone

2007-08-08T15:53:00.000+07:00

Rumors are circulating that Nintendo on the back of their huge Wii success are planning to get a piece of the cell phone action. After seeing all the attention the Zune Phone and Apple iPhone have been getting lately, Nintendo may see a opportunity to break into this very competitive market. For now this is just a rumor, maybe it will come true who knows stranger things have happened.

What's you can do at Disney world "Animal Kingdom"

2007-08-05T18:26:00.000+07:00

Added in 1998, Animal Kingdom is the most spacious Disney Park by a large margin (500 acres), although most of that belongs to a menagerie of exotic free-roaming animals. See them on the 20-minute excursion, "Kilimanjaro Safaris," as soon as the park opens, before lines build and the animals seek shade from the sun. Unfortunately, the balance of the big-ticket attractions (the clever, sense-tricking movie It's Tough to Be a Bug! shown beneath the Tree of Life, the bruising indoor ride Dinosaur, and a few exhibits about animal conservation) doesn't keep most guests busy enough to say until closing time (at dusk). Disney is trying to rectify that with the new roller coaster Expedition Everest, opened in spring 2006.

What's you can do at Disney world "MAGIC KINGDOM"

2007-08-04T01:00:00.000+07:00

MAGIC KINGDOM
Orlando
When most first-time visitors imagine Walt Disney World, the place with the castle and the Hall of Presidents, and Space Mountain, they're thinking of the Magic Kingdom, which was the first of the four theme parks to open on Disney property back in 1971. This is the Disney World children dream of, the larger version of California's original Disneyland, where an idealized mock-up of a prototypical Main Street USA spills into several themed lands (Frontierland, Adventureland, Fantasyland, Tomorrowland, Mickey's Toontown Fair) stocked with tame rides and wandering Mickeys, Minnies, Goofys, and the odd Captain Hook. Get those famous mouse ears at Le Chapeau, just to the right as you enter.

What's you can do at Disney world "EPCOT"

2007-08-04T00:42:00.000+07:00

Although Walt Disney wanted Epcot to be a real experimental community, like the Biosphere, what eventually opened 16 years after his death was more akin to a World's Fair, with corporate-sponsored rides and a mini-United Nations of pavilions representing a few of the world's countries. Epcot's focal point, the gorgeous orb of Spaceship Earth, houses one of the last attractions remaining from the 1982 opening (a history of communications). The Future World area, which surrounds Spaceship Earth, purports to praise scientific advances but is really a collection of family-friendly thrills such as the launch simulator Mission:Space and the flying simulator Soarin'. World Showcase, gathered on a 1.3-mile footpath encircling the World Showcase Lagoon, is staffed by people native to the country of their respective pavilions. Naturally, the American pavilion takes pride of place at the center. Authentic souvenirs and food are available at each stop. So is alcohol, which isn't sold at the Magic Kingdom.

China ethics plea after fake buns

2007-08-03T13:18:00.000+07:00

By James Reynolds BBC News, Beijing

Workers said they added cardboard to buns at the reporter's suggestionChina's propaganda department has called on journalists to strictly adhere to news ethics.
The instructions came in the wake of a case in which a reporter was caught faking a story about buns made from cardboard.
The Chinese Communist Party heavily controls its media, deciding what people can and cannot publish and broadcast.
But it seems that it cannot always stop reporters simply making up stories.
In recent weeks China has been following a series of reports about low food and drug safety standards.
The most captivating story of all came a few days ago.
Zi Beijia, a reporter for Beijing TV, ran a report about a food store that mixed cardboard into its pork buns as a cheap ingredient.
His report showed workers mushing the cardboard into a sludgy mix and then adding it to dough and pork.
Police then raided the store. Workers admitted that they had added the cardboard - but at the suggestion of the reporter, who had apparently grown frustrated that he had found nothing wrong with the store after spending 10 days spying on it.
The reporter is quoted as saying that his aim was to become famous. He succeeded - but he also got arrested.

http://news.bbc.co.uk/2/hi/asia-pacific/6913979.stm

Singapore tries harder

2007-08-01T21:34:00.000+07:00

If frequent visitors start feeling a little fatigued by the Lion City's shop-eat-shop rigours, maybe they can turn the guide map upside down and start over

The Singapore Tourist Board may have had Thais suffering from "Singapore fatigue" in mind when it recently treated journalists from across Asia to a weekend on the town.
The glamour of a couple of nights in the Lion City has worn off for many of the Thais who had become frequent visitors thanks to cheap airfares. Now they look forward to getting back to crazy, chaotic Bangkok on Sunday evening as much as they used to

crave their shopping safaris in sedate, orderly Singapore.
The latest push is "Uniquely Singapore", melding lifestyle and tourism. The message is that if you normally spend your weekends shopping, dining out and clubbing, it's more fun there.
Here's a run-down on what the tourist board has in mind.
Come and be truly fed
If you arrive in Singapore in time for lunch, head straight to My Secret Garden, a wine bar and restaurant on Middle Street, for some crayfish spaghetti, a real palate-pleaser with its aromatic tomato sauce, and follow that with tiramisu for an energy boost.
Alternatively, Red White & Pure's East-meets-West cuisine at Vivo City stands out as the creation of Eu Yan Sang, the city's venerable traditional-Chinese-medicine chain. The fully integrated "lifestyle concept store" occupies more than 10,000 square feet on two floors and includes a restaurant, bar and wellness studio as well as the retail link. The restaurant's menu was concocted by chefs from Australia and Thailand.
Then there is Global Kitchen, which takes Sunday brunch to new heights with caviar, oysters, truffles, foie gras and free-flowing Veuve Clicquot.
And the Halia Restaurant at the Singapore Botanic Gardens is another great spot for the first meal of the day. The palm trees shimmy and the ginger is in bloom while you enjoy your meal watching a wedding party have its photos taken in the park.
A favourite standby is Jumbo Seafood Restaurant, which has branches all over the city. Book early if you're heading to the outlet on Clarke Quay, but the one at Boat Quay is a little less busy. The crowds come for the chilli and pepper crab and fried prawns with cereal.
Hey, big spender
The shoppers of Orchard Street continue trawling the malls into the wee hours on the last Friday of each month. Officially promoted, Friday Late Night Shopping can have you haggling at 1am with any of the 300 bleary-eyed merchants who participate. Set a course for Wheelock Place, Paragon, Ngee Ann City, Centre Point, Wisma Atria, Tang's and Cathay Cineleisure.
The taxis will get you nowhere in this mayhem, but there will still be mass-transit trains and buses on Orchard until 12.40am, and at Dhoby Ghaut Station until 12.55, Sengkang Town Centre till 1.26 and Punggol Town Centre till 1.28.
Shop elsewhere - choose among Bugis, Geylang Serai, Kampong Glam and Arab Street or Little India, Marina Bay, Northbridge Road, China Town and Vivo City.
Vivo City opened late last year on the Harbour Front, opposite Sentosa, with more than 300 retail, dining and entertainment outlets sprawled over a million square feet, out-sprawling previous record holder Suntec City.
During its first week, Vivo City almost managed to squeeze in one shopper per square foot, but it's no longer that crowded. You can now leisurely enjoy the harbour promenade and the rooftop play-pools inspired by the waves of the sea.
Movie buffs can check out what's playing at Singapore's largest Golden Village multiplex - 15 screens. Afterwards, hit the Dairy Farm hypermart for your groceries, discover that you're late while passing the luxury-watch shop Sincere Haute Horlogerie and invest in some running shoes at the Adidas Original Store.
Try not to get distracted as you dash for home by the big brand-name stores, like Aldo, Bossini, Brooks Brothers, Lee Hwa Jewellery, Zara, Mango and Thirtysevendegrees.
Let the dogs out
Opposite Vivo City is St James Power, the city's top power-dancing magnet, with 10 different entertainment venues, rivalling the massive Ministry of Sound at Clarke Quay and the 70,000-square-foot Zouk.
On narrow, crooked Club Street at the edge of Chinatown (where there is, yes, more shopping), the trendy gather to see and be seen. Pre-war shophouses give their retail activities a modern, quirky look and sidle up to hip bars and restaurants.
Vanilla Home at 48 Club Street is an art gallery where you can also buy home decor made by Mariano Fortuny and Porta Romana. Venue, at 44-46 Club, stocks big-label fashions like Alexander McQueen.
The Yoga Shala is a small stretching studio at No 99, and there's the Oriental Traditional Therapy Centre at No 25.
Dine at Indochine and drink in its Bar S'Vanh, and there's more quaffing and smacking of lips underway at Jerry's Bar and Grill at No 92, famous for its buffalo wings, and at Senso Ristorante & Bar at No 21.
Nearby Ann Siang Hill has more great shopping and dining, plus a new experience for anyone who loves to eat while watching movies: the Screening Room. Forget popcorn; here you get fine cuisine to match the fine films, all matched up by theme.
It also has a rooftop bar for casual cocktails under the starry sky and a basement bar for whisky lovers.
The Singapore Tourist Board knows its stuff, and it's blessed with plenty of terrific places and activities to promote. "Uniquely Singapore" isn't packed with precedents, but there's so much going on there that boredom certainly seems a long shot.

Anantara Resort -Hua Hin

2007-07-31T14:37:00.000+07:00

Hua Hin's Anantara Resort is a charmingly refined place with a seaside setting, writes Supida Kaewsuksombat.

The 187-room Anantara Resort in Hua Hin is a distinctive Thai village-style property located on the sunrise coast of the Gulf of Thailand, around 220 kilometres south of Bangkok. Hidden amidst 14 acres of luxuriantly landscaped gardens and lagoon pools, the picturesque resort enjoys a beachfront location at the quiet end of Hua Hin's long sandy beach.
A three-metre high terracotta wall cleverly cocoons the resort from the hustle and bustle of town. As you make your way along the landscaped driveway, a sense of clam descends. Polished timber floors and Thai-style sala (pavilions) heighten the ambience of the intimate tropical hideaway.
Echoing Hua Hin's mainly provincial, primary low-rise landscape, the Anantara comprises 21 two-storey structures interspersed with meandering pathways and ponds filled with lotus blossoms and lily pads. All garden and sea-view rooms and suites feature private balconies or terraces.
For those looking to indulge, the Lagoon Wing boasts 38 rooms and 12 Anantara Suites with large balconies surrounding a private pool and lagoon. The Lagoon Wing provides guests with the highest levels of attentive service and first-rate facilities. Guests in the luxurious Lagoon Wing can enjoy benefits such as a roundtrip airport pick up, in-room express check-in, a beautiful selection of signature soaps, one-hour Internet connection, CD and DVD selection, a choice of local daily English newspaper, an iPod connection and breakfast in your room or in the restaurant not far from the beach.
Three bars (including a pool bar) and four restaurants present guests with an extensive choice of wining and dining options. Breakfast is offered at Issara Cafe, which offers both a buffet and a la carte options. If alfresco dining is more your style, enjoy grilled specialities, sandwiches or pizza during the day and beachside barbecue dinners at Sai Thong.
The resort's signature restaurant, Baan Thalia, offers an innovative Italian menu for dinner only. Overlooking the swimming pool, Rim Nam serves international fare during the day. Classic Thai favourites and local dishes are presented in the evenings when the restaurant takes on an intimate ambience with a view of the romantically lit pool and palm trees.
With its elaborate teak ceiling, large overhead fans and ornate furniture, Sala Siam, adjacent to the lobby, is reminiscent of times long gone. Enjoy international and Thai cuisine for lunch and dinner or sip a cocktail and listen to live music in the evening.
For the ultimate in relaxation and rejuvenation, book a massage, health or beauty treatment at the stunningly sensual Anantara Spa. For those with more energy to burn, the resort has a fitness centre and tennis courts. Five golf courses are within a short drive of the resort. Thai cooking classes, excursions to Hua Hin's nature-based attractions and an array of water sports are amongst the recreational pursuits available.

History's wanton women

2007-07-29T12:04:00.000+07:00

The journal of a 17th-century Austrian merchant offers a lopsided view of Siam's lewd ladies

There are few things that raise Thai hackles more than hearing their beloved country branded by foreigners as a sex paradise.
Yet this reputation does not date back, as one might imagine, to the Vietnam War, when American serviceman flooded into Bangkok and Pattaya for rest and recreation and the sex trade thrived.
In fact, the image can be traced back to the 17th century when junk merchants regularly passed through the kingdom. Christoph Carl Fernberger von Egenberg, for example, described Siamese women as "excessively lewd".
"They are always approaching the men and urging them to go with them into their houses and have sex with them," he wrote in his diary, which was discovered in 1972.
Fernberger arrived in the harbour of Ayutthaya in November 1624 during the reign of King Songtham. He was 26 at the time. His accounts of his travels in the region, which include Siam and Pattani, are almost unknown to foreign scholars but many Austrian historians believe Fernberger was the first of their countrymen to set foot in the two Southeast Asian harbour cities.
The first Austrian in Ayutthaya was impressed by the wealth of the kingdom and the wise rule of the Siamese king as well as his "open door policy" and strict law enforcement, says associate professor Helmut Lukas who recently talked about Fernberger's diary at a Siam Society lecture organised in cooperation with Chulalongkorn University's Centre for European Studies.
Lukas, however, doesn't agree with Fernberger's perspective of the women in Ayutthaya.
"Like any big port, Ayutthaya had a well-established prostitution ring catering to foreign seamen. But it would be wrong to assume that their behaviour was indicative of Thai women of that era," says Lukas, an academic with the Social Anthropology Research Unit, Centre for Studies in Asian Cultures, Austrian Academy of Science.
As an independent observer with no obligations to a trading company, Fernberger's diary may offer an alternative perspective to the often one-sided Dutch sources, the Austrian anthropologist adds.
"But his pages on the women in Ayutthaya were based on his impressions of a very limited area, which he wrongly extrapolated to the entire country," Lukas points out.
Unfortunately, many Dutch merchants held similar views of the woman they took as their "wives" in Ayutthaya, according to professor Barbara Watsan Andaya, author of the paper "From Temporary Wife to Prostitute: Sexuality and Economic Change in Early Modern Southeast Asia" published in the Journal of Women's History in 1998.
"VOC employees in Ayutthaya even referred to their 'wives' as whores, sluts and trollops and the like," writes the professor of History and Asian Studies at the University of Hawaii.
While researching her paper, Andaya discovered that other than several works covering prostitution, no historical investigation has been carried out into the changing attitudes toward sexuality in Southeast Asia, despite the fact that the "high status" of women is often cited as characteristic of the region.
Siamese women in the 17th century are also mentioned in the diary of French ambassador Simon de La Loub่re, who arrived in Ayutthaya some 30 years after Fernberger.
The ambassador writes in his memoirs about a brothel in the capital of Ayutthaya, which was home to some 600 women from different levels of society, including the daughters and wives of the court's noblemen.
La Loub่re, who was in Siam during the reign of King Narai, also relates how prostitution tax, collected from those with permission to run brothels, was first imposed in this reign and that the largest brothel was run by one of the king's noblemen.
Prostitution in the port city of Pattani is also mentioned in the journals of several 17th-century foreign traders.
The Dutch merchant Van Neck, who arrived in Pattani in the early 1600s, describes the women at the harbour and their services.
"When foreigners come from other lands to do their business…men come and ask them whether they desire a woman. The young women and girls also come and present themselves, from whom they may choose the one most agreeable to them, provided they agree what he shall pay for certain months. Once they agree about the money (which does not amount to much for so great a convenience), she comes to his house, and serves him by day as his maidservant and by night as his wedded wife."
For his part, the foreign trader had to agree not to consort with other women while the temporary wife was similarly forbidden to converse with other men. The "marriage" was deemed to last for as long as the man kept up his residence, "in good peace and unity".
Fernberger, who arrived in Pattani in December 1624, wasn't interested in hooking up with a woman at the harbour. His attention was on the female ruler with whom he had been granted an audience.
Pattani was under the rule of Raja Ungu, the third of four successive queens to take the throne. Fernberger describes her as an absolutist ruler who did not listen to any council.
In his diary he describes the royal entourage of 200 women. As a sign of royal power, she kept about 50 elephants and possessed some 50 men who she used for her sexual pleasure.
Lukas says the women of Pattani, and especially the queen, enjoyed many liberties.
"This proves that being a Muslim doesn't mean being "macho" or a misogynist. The gender equality in the old Pattani kingdom sets an example for modern times," he says.
But some of Fernberger's accounts about the queen are much less credible.
Lukas smiles as he recounts Fernberger's reason for leaving Pattani.
He writes that after being granted an audience with Raja Ungu, she provided him with a house and 10 slaves. He later helped her fight the Siam invasion in January 1625 in which Pattani won the battle. The young Austrian describes how the queen expressed her gratitude by sending him a present and passing on a message that she would visit him at night.
"Fernberger says a Malay colonel gave him to understand that the queen intended to make love with him. As he'd heard that men who had failed to meet her high expectations were ordered to be killed, Fernberger clandestinely sneaked down to the shore, boarded a small sailboat and went back to Ayutthaya. His stay in Pattani lasted 71 days," says the professor, laughing.

From : http://www.nationmultimedia.com/2007/07/23/lifestyle/lifestyle_30041864.php

Subhatra Bhumiprabhas

The Nation

Life and the cultures of death

2007-07-29T12:00:00.000+07:00

Coming to terms with the end can offer us a new beginning, as those who care for the terminally ill discover

Individualists see dying as a very personal matter. For others, the way in which we die can benefit those who survive us. It has been 14 years since the Venerable Buddhadasa Bhikkhu moved on to another realm, but his admirers continue to wonder at - and learn from - the way he faced his last moments in this world.
The monk suffered several strokes before lapsing into a coma on May 25, 1993. Forty-four days later he died at his residence in the forest temple of Suan Mokkh, having been released from hospital, still unconscious, on July 8.
It's been said that he would have died on his birthday, May 27, had his life not been artificially prolonged. While Buddhadasa lay in a coma, two cultures of dying clashed.
At a recent seminar commemorating what would have been Buddhadasa's 101st birthday, sociologist Prawase Wasi noted that the doctors insisted on using medical technology, while his disciples would have preferred to honour the monk's wish and let nature take its course.
"The monk said he would not carry his body to escape death," said Prof Dr Prawase, who visited Suan Mokkh in 1991, when Buddhadasa's memory was enfeebled but he could still occasionally preach.
Prawase recalled that he was studying abroad when his 85-year-old grandmother told a relative she knew her time had come to die, but she wanted to wait for his return.
Three months after he came home, his grandmother - though in good health - stopped eating and drinking and soon died peacefully.
It was a stark contrast to the view of death shared by many terminal ill people today, he said. Many are willing to spend a fortune trying to prolong their lives.
Prawase also frets over modern health treatment, remembering a woman who was devastated when hospital staff refused to let her hold her dying husband's hand.
Artificially prolonging life is widely viewed as the ethical way. Others see it as prolonging death.
"It's a very sensitive issue," Prawase said.
"We should be better able to understand the diversity of cultures."
Since Buddhadasa's death, Prawase said, more doctors and nurses have begun attaching greater importance to the dying patient's emotional state and try to ease their final moments.
Komatra Chuengsatiansup, director of the Ministry of Public Health's Society and Health Institute, cited examples of different cultures that utilise rituals to help people come to terms with death. China has a funeral tradition by which the relatives of the deceased cross a bridge seven times, symbolically accompanying the departed spirit into heaven.
In old Siam, said the Buddhist author and ecologist Venerable Paisal Visalo, death was acknowledged as a natural part of life with community gatherings. These days it's a private matter.
"Can you imagine what would happen today if you held a funeral in your housing estate?"
"These days," Phra Paisal said, "we try to forget death altogether. We search for physical happiness, glorify youthfulness and repel ageing."
Social worker Supaporn Pongpreuk found a way to integrate modern technology with dying peacefully at home. When she was diagnosed with breast cancer in 1992 she underwent chemotherapy, then decided to heal herself naturally, through meditation and mindfulness.
Her close friend Surapee Chootrakul saw the calming effect, and in a TV documentary taped six month before her death, Supaporn explained that she spoke to her pain "as a friend. 'Dear pain, today I have already tried - can you be kinder to me?'
"It depends on how you put your mind to responding to the pain."
Surapee joined Supaporn's relatives and other friends in taking turns visiting her at home, meditating with her, giving her massages.
One friend played the flute to soothe her - and became a better musician. Another helper learned how to help - he discovered the value of a caring community.
Dr Termseak Puengrasamee of Prince of Songkhla University, who treated Supaporn, said it was their mutual decision to pursue the self-healing at home.
Her home is where she really belonged, he said - she had elderly relatives there and a mae chee (nun) who Supaporn respected. They joined her meditation and chanting, which can't be done at a hospital.
Kandawsri Tulathumkij, a nurse in the radiology department at the same university, pointed out that groups of medical personnel meet regularly to share their experiences as caretakers of the dying.
"State-of-the-art technology alone can't help them die peacefully," she said. "The societal and spiritual approaches must come into play.
"Physical death is the same for everyone," Kandawsri added, "but when it comes to spiritual death, a hundred people have a hundred ways of dying."

Thai youth hooked on computer games

2007-07-26T19:32:00.000+07:00

About one in every four youths play computer games everyday, a poll reveals.Abac Poll Research Centre found 26.3 per cent of those aged 10 to 15 play computer games everyday or nearly everyday. Another 21.1 per cent plays between three and four days a week.
Almost one quarter of those playing on a daily basis are aged between 16 years and 20 years and one fifth is aged 21 years to 24.
In general, almost a quarter of youth plays on a daily basis or nearly everyday while 22 per cent plays between three days and four days a week. Another 23 per cent plays between one and two days a week.
The survey found 10 to 15 year olds play an average of two hours and 44 minutes a day while those aged 16 years to 20 years play about three hours and 13 minutes. Twenty-one to 24 year olds play three hours and 21 minutes.
So, in general, youths play computer games, online or offline, approximately three hours and one minute a day.
Entertainment was the main motivation for 97.8 per cent of respondents, reducing stress from study or work was cited by 91.7 per cent while 83.4 per cent sought to develop computer skills. Seventy-four per cent likes to make new gaming friends and 74 per cent likes to meet people online.
Respondents admitted to negative aspects of playing computer games.
Wasted money was cited by 89.4 per cent, eyesight problems was admitted to by 82.9 per cent and 64.7 per cent said it was a waste of time and 50.6 per cent admitted to it affecting study or work.
Centre director Noppadon Kannika concluded that 90 per cent of polled youths played games in the 30-day period before the poll and more than half love playing fighting and shooting games.
Compared with results two years ago, the number enjoying violent games had increased, he said. He encouraged the government to implement preventive measures against violence in youth.
The survey was conducted from July 8 to July 25 and involved 1,441 people aged between 10 and 24 in Bangkok and its surrounding provinces.

SheiKra @ Busch Gardens Tampa

2007-07-25T16:24:00.000+07:00

The name SheiKra evokes the power and speed of an African hawk as it twists and plunges - giving riders a 70 mph, adrenaline-pumping experience like no other. At 200 feet, SheiKra now takes the crown as Florida's tallest roller coaster. This thrill machine is also the tallest dive coaster in the world and the first of its kind to incorporate an Immelmann loop (a rolling maneuver), a second, 138-foot dive into an underground tunnel and a water-feature finale. SheiKra offers three minutes of over-the-edge excitement on more than half a mile of steel track.SheiKra serves as the centerpiece of Busch Gardens' newly themed Stanleyville area, which also includes the new 500-seat, indoor/outdoor Zambia Smokehouse. The restaurant is situated on the coaster's perimeter, allowing guests to be a part of the action while dining.You must be 54 inches tall to ride SheiKra. For safety, certain physical restrictions may apply.

http://www.buschgardens.com/BGT/sheikra_wm_medium.html

* US theme park on Google Map

http://maps.google.com/maps/ms?ie=UTF8&hl=en&om=1&z=4&msid=107932430623888862840.00000111e34520bdf8b76&msa=0

Bangkok

2007-07-24T22:27:00.001+07:00

Bangkok was founded in 1782 by the first monarch of the present Chakri dynasty. It is now the country's spiritual, cultural, diplomatic, commercial and educational hub. It covers an area of more than 1,500 square kilometres, and it is home to approximatlely ten million people or more than 10% of the country's population.
Over the last few decades, Thailand's capital city, Bangkok, has changed into a modern, exciting and sophisticated city. It offers to visitors not only the cosmopolitan amenities they would expect from other big cities, but also a unique treasure trove of cultural attractions. Thailand, in the heart of Southeast Asia, was never colonised and thus kept its unique culture and heritage intact. Bangkok offers visitors the opportunity to experience fascinating glimpse of Thailand's gentle culture amidst the bustle of a great and dynamic metropolis. This great city has had astounding success in combining the ancient and modern world.
For tourists, Bangkok has a feast of attractions to offer. The city is dotted with 400 glittering Buddhist temples of great beauty and fascination, magnificent palaces, classical dance extravaganzas, numerous shopping centres and traditional ways of life, especially along the "Venice of the East" timeless canals and the Chao Phraya River of the "River of Kings" winding through the city. It is worth taking a trip along its waters before exploring further into different canals to take a glimpse of old Bangkok.
Useful tourist information on Bangkok can be obtained from the official website of the Bangkok Tourism Division : http://www.bangkoktourist.com/

Planet of the apes

2007-07-23T01:11:00.000+07:00

Set down in Lop Buri and you'll find that the monkey is king, writes Steve Rhodes

Monkeys are everywhere just like being wound up as an extra in a "Planet of the Apes" movie.
It has been a long, hard journey filled with fitful slumbers and wild dreams, and when I finally stagger off the bus at the Lop Buri bus terminal, I can't help feeling that I must still be dreaming, and that I have somehow wound up as an extra in a "Planet of the Apes" movie.
Monkeys are everywhere, swarming along power lines and periodically leaping down and helping themselves to some choice morsel from a noodle vendor's cart before fleeing back to the safety of their lofty perches, just out of range of the enraged vendor's slingshot.
I make my way across the street in search of a bowl of fortifying noodles and discover Nirundorn Luengsak-sri, an earnest young man of extraordinary talent and ability, who has transformed the humble thong sandal into an art form with some deft strokes of a sharp knife and a vivid imagination. His designs were originally inspired by the monkeys but he has since branched out into more ambitious and lavish models.
Prices range from about Bt200 upwards, depending on the complexity of the patterns. Being something of a thong buff, I promptly snap up several pairs.
Nirundorn tells me an interesting story.
"Monkeys run this place," he says. He goes on to explain how the human population have even erected a temple in the middle of the town to accommodate the thousands of simians who populate the place.
The temple was built 800 years ago and has become the scene of an interesting annual event known as the Monkey Banquet.
Tradition demands that when you visit the temple and pray to the monkey god for help or advice, and actually get the help that you ask for, you must repay the monkeys with an offering of food. A local hotel owner who wanted to improve his business got wind of this and dropped by the temple to seek guidance.
Business boomed and he was so grateful that he now stages a massive feast at the temple every year where the monkeys gorge themselves on all manner of delicacies while the newspapers and television networks have a field day covering the event.
Nirundorn has asked the monkeys for help with his thong carving business and it is also doing very well. He suggests that I should pop round and have a look at the temple and then proceed on to the recently completed monkey hospital at the local zoo, which has been set up by the Wild Animal Rescue Foundation of Thailand to treat ageing monkeys who, not as agile as they used to be, have been involved in road accidents.
The hospital has four staff made up of two vets and a couple of wranglers who help subdue larger apes while they are having minor illnesses treated without anaesthetics.
Then there's Colonel Virat Phupeangjai, once a director of the zoo. He retired four years ago and is now secretary of the Lop Buri branch of the Wild Animal Rescue Foundation.
Voluntary work at the hospital keeps him pretty busy but what spare time he has is devoted to writing. Recently he completed a book called "Mike", a hilarious account of the life and times of one of the zoo's more colourful characters, an orang-utan who was being smuggled out of Indonesia but was intercepted at Bangkok airport and sent to Lop Buri Zoo.
His subsequent adventures are chronicled in the colonel's book which is lavishly illustrated and well worth a read. It's available at the hospital for Bt95 and proceeds from the sale go towards buying much-needed equipment for the hospital, where visitors to the zoo are welcome to drop in.
In addition to Colonel Virat's book, there is an interesting range of souvenirs, the sale of which also goes towards equipping the hospital.
All in all visiting this rather obscure little town was an eye-opening experience. Without the monkeys, Lop Buri would be just another provincial town in Thailand. The monkeys have put it on the map and attracted tourists who would otherwise have no reason to go there, thus greatly benefiting the town's human population.

E3 2007: Feet-on Wii Fit

2007-07-19T21:17:00.000+07:00

A Wii title designed to give you a workout. We try it out.

July 12, 2007 - At its E3 2007 Media Briefing in Santa Monica, California, Nintendo pulled back the curtain on a unique title in the vein of Wii Sports, but taken to the next level. It's called Wii Fit (formerly codenamed Wii Health Pack), and it's really a two-part package. Part one revolves around a console-exclusive peripheral called the Wii Balance Board - essentially, a slim, white scale with built-in gyroscopic technology that very accurately measures shifts in weight and posture. Part two, of course, is the software that makes use of the device - in this case, a series of mini-game-like activities that challenge users to try different exercises for results that can be tallied and compared. If Wii Sports got your heart moving, and it might have, Wii Fit will really make you sweat and it will probably leave you sore the next morning, too.
The title has already become the darling of the mainstream press, and for good reason. It is a "videogame" with a purpose. You don't just shoot some bad guys or race some cars in a virtual world. You use the peripheral and the software to perform a wealth of daily exercises that are laid out and controlled to test your physical prowess, whether you want to do yoga or push-ups. It's a universally understood concept - something that even stubborn non-gamers find approachable. Not all hardcore gamers, on the other hand, are excited about the prospect of another "expanded audience" effort from Nintendo. We can relate to both sides, so when we finally kicked off our shoes and donned a pair of booties before stepping onto Nintendo's latest Wii add-on, we tried to keep our mind wide open.
It's the real deal. Wii Sports only scratched the surface of the newly explored health videogame genre, if that's what we're to call it, but Wii Fit dives headfirst into workout territory. Nintendo premiered a trailer for the title at its E3 2007 press conference and the footage showed off a large selection of workouts and exercises, including push-ups. However, in the demo we played, only a handful of modes were available, all designed exclusively for your feet. We wouldn't classify ourselves as the epitome of healthy living, but we do go to the gym on a regular basis, and we have engaged in both cardiovascular and strength training workouts. Wii Fit explores the former and we have to admit, it does give you a challenge. Even during its three balance tests (Balance Test, One Leg Balance Test and Agility Test), we found the process becoming difficult as time wore on.
All you have to do is step on the Balance Board with one leg and try to keep your weight centered. Easy, right? Not so much. Your weight is represented on-screen as a thin red line and whenever your balance shifts to one side or the other, the red line zigzags with it. The line itself is housed within a graphical blue bar, and the longer you stand there, struggling to maintain balance, the thinner the bar becomes. Sooner or later, even the slightest shift in weight will be enough to send the red line out of the bar's bounds, at which point you will effectively lose the test. Obviously, the trick is to stay within those limits for as long as you possibly can. It's pretty difficult. If you kept at it for a half hour, you'd probably have to wipe the sweat off your brow several times or more.
Standing on one leg for extended periods of time is more challenging than you might realize, but even some of the two-legged tests are no slouch. In one, you're challenged to shift your body weight quickly and accurately in order to move a red dot on-screen toward a series of blue squares. You're timed, and if you fail to shift correctly before the clock counts down, your red dot will not reach the blue squares and you'll lose. We started off well, but couldn't keep up as we advanced since the timer drained quicker.
It is the stretch exercises, though, that really give you a workout. In these, you might have to stand on your right leg, kick the left one backward, and stretch forward with your right arm, all while keeping an on-screen line balance line within the acceptable confines of a yellow zone. Within minutes, you can feel your heart moving.
There are other modes to play around with, some of which feel more like workout-videogame hybrids. For example, in Hoop Twirl, you swing your hips in a circular motion while standing on the Balance Bar, as though attempting to swing a hula-hoop. The mat can accurately read even the subtlest changes in your motion and posture and portray those changes on-screen via a Mii character animation. Every so often, AI-controlled characters will throw more hoops your way and to catch them you will need to lean forward, arms outstretched into the appropriate direction. If your balance is true, you will keep catching hoops and the more you have, the harder it becomes to maintain their momentum.
Soccer Ball Heading has been demonstrated in official videos. Here, you lean to the left or right on the Balance Board in attempts to align your on-screen Mii with oncoming soccer balls. Again, if your balance is true, you'll be able to head-butt them back; this happens automatically, you don't actually need to perform a head-butting gesture. We found this exercise to be particularly challenging because once you're off key, it can be challenging to get back on track. In addition, there's a Ski Jumping mode where the goal is merely to lean forward as your on-screen skier shreds down a slope, and then quickly lean up and back as he nears a jump. And finally, there's the downright hard Ball Rolling, where your balance essentially serves to steer on-screen balls, complete with realistic physics, around various puzzle boards and ultimately into holes. It's downright tough, and we didn't even advance to the "difficult" stages, according to Nintendo representatives on-hand.
What we played, we liked, but not everything is perfect. For one, the Balance Bar performed a calibration of your feet at the beginning of each challenge, which seemed like overkill. Worse, was that sometimes the title would ask you to step off and back on the board again, but then it would not register that you had actually done as told. Clearly, there are a few quirks left to be worked out, which is probably why the package, which will purportedly retail for more than $49, won't come out in Japan until this holiday and not in America until next year.
In addition to pure exercise endeavors, the Balance Bar has a lot of potential to be utilized in more traditional videogames. Who among us wouldn't like to control the board in SSX Tricky or Tony Hawk's Pro Skater using Nintendo's new peripheral, for example?
We'll have much more on what is sure to be one of Nintendo's most popular Wii "games" yet in the coming months. Until then, be sure to check out our media section for screens and videos.

Dubailand

2007-07-19T16:41:00.000+07:00

Dubailand is a tourism and entertainment complex being built in Dubai, United Arab Emirates, that will contain 45 mega projects that are divided into five themed zones spread across 3 billion square feet and is expected to be fully completed by 2020.

C I R Q U E D U S O L E I L ' S " O " A T T H E B E L L A G I O H O T E L L A S V E G A S

2007-07-17T21:39:00.001+07:00

How to describe the seemingly indescribable wonder and artistry of Cirque du Soleil's latest and most dazzling display? An Esther Williams-Busby Berkeley spectacular on peyote? A Salvador Dalí painting come to life? A stage show by Fellini? The French troupe has topped itself with this production -- and not simply because it's situated its breathtaking acrobatics in, on, around, and above a 1.5-million-gallon pool (eau -- pronounced O -- is French for "water"). Even without those impossible feats, this might be worth the price just to see the presentation, a constantly shifting dreamscape tableau that's a marvel of imagination and staging. If you've seen Mystère at TI at the Mirage or other Cirque productions, you'll be amazed that they've once again raised the bar to new heights without losing any of the humor or stylistic trademarks, including the sensuous music. If you've never seen a Cirque show, prepare to have your brain turned inside out. We know -- those ticket prices -- ouch. We want to say that we can guarantee it's worth it, but that's a decision only you can make. (Though no one we've personally sent has come back regretting that they went.) But we can say this: Watch this show, and you know where a good chunk of the money is going (in other words, they spend a bundle nightly to mount this thing). Note that no tank tops, shorts, or sneakers are allowed. Wednesday through Sunday 7:30 and 10:30pm.

Baht measures proposed to Commerce Ministry

2007-07-17T21:33:00.000+07:00

The joint private committee comprising the Federation of Thai Industries, the Thai Chamber of Commerce, and the Thai Bankers Association, on Monday proposed its short-term and medium to long-term measures of dealing with the stronger baht to Commerce Minister Krirk-krai Jirapaet.

The short-term measures include the extension of the period that exporters can hold the foreign currency accounts to more than the current limitation of 14 days.
More, the government should urge the state enterprises to repay US dollar-denominated debt before the due dates.In addition, the committee urges the government to set up the fund to help the SME exporters, which have been affected by the stronger baht.
According to their proposed medium and long-term measures, the government should establish fund to handle the continued baht appreciation as well as providing more privileges to local investors to encourage their overseas investment.
The joint private committee would in this evening meet with Prime Minister Surayud Chulanont to propose the measures.
Separately, Narongchai Akarasanee, chairman of Export-Import Bank of Thailand, said in a seminar on Monday that Thai government should use at least US$10 billion of foreign reserves which is at around US$73 billion at present to help curb baht appreciation as a short-term measure.
He said the government should allow state-enterprises as well as private sector to convert their foreign debts into baht.
Meanwhile, Finance Minister Chalonphob Sussangkarn commented on Monday that he doesn't agree that Thailand should implement the fixed exchange regime or the basket of currencies as suggested by some. "It is too old fashion," he said. He added the solution for the baht appreciation is that the central bank fully implements the existing measures. So far, the central bank may act too slow, he said.
In addition, Bank of Thailand governor Tarisa Watanagase insisted that the central bank would not turn back to implement the fixed foreign exchange regime.
Asked how the central bank would help exporters amid rising baht, she said the BOT has already helped "oversee" baht.

No more bets, Please at Las Vegas

2007-07-17T14:33:00.000+07:00

Macau is the casino capital of the world, but beyond the tables there's 400 years of cultural heritage from East and West to see

For a small, quiet island, Macau has one big reputation. Sharp-eyed businessmen have been quick to spot the opportunities of an island just an hour or so by ferry away from Hong Kong or southern China, turning the Chinese enclave into a gambler's paradise.
But behind the large, mysterious-looking casinos, there are more sedate but equally impressive sources of entertainment to be found in the traditional temples and old Portuguese cathedrals scattered around the island.
The Portuguese ruled Macau for about 400 years, and a lot of its architecture reflects European influences. Even now, many of the signs in front of stores are written in Portuguese. The kinds of food and souvenirs on offer all over the island also betray the mixed Chinese and Portuguese heritage. And alongside the Macau-born and Chinese inhabitants lives a core Macanese population of mixed Chinese and Portuguese nationality.
For the visitor seeking an insight into this rich cultural melting pot, the A-Ma temple is a good place to start. Built around 1488, it's the oldest temple on Macau and was also the first thing to meet the eyes of the original Portuguese adventurers who landed in 1553. Meaning to ask the locals what name they used for the island, legend has it that the Portuguese sailors pointed to the temple. "Ma Ge" came the answer - the locals' name for the temple then - which in time became "Macau". The many shrines on its hillside location give visitors the chance to pay their respects to the Chinese Buddha images on their way to the top. Another thing to look out for is the incense in a swinging burner, which smoulders continually for three months.
In sharp contrast, the Cathedral of Saint Paul sitting on a small hill with stone steps leading up to it displays the Western side of the island's heritage. But examine its Catholic statuary and you'll find that it's also tinged with Chinese themes. More evidence of Portuguese rule can be detected at the hillside fort, Fortaleza do Monte, in whose garden a cannonball fired to protect Macau from subsequent invaders still lies.
The most popular spot for shoppers has to be Senado Square, a paved area in the centre of town lined with European-style buildings and shops with brand-name clothing at bargain prices.
Thrill-seekers bored with the casinos can try bungee jumping off the Macau Tower, the island's tallest building. Those less enamoured at the thought of plunging 233 metres at the end of an elastic band can get their kicks just watching.
Slot-machine fatigue is also what leads many visitors to Fisherman's Wharf, a Las Vegas-style entertainment complex built by Stanley Ho, the richest man in Macau and owner of a number of casinos including the Casino Lisboa. At this collection of buildings in the outer harbour area you can shop, visit the Roman Amphitheatre or try the volcano-themed amusement park, complete with a replica of a live volcano.
At the time I visited, the island was quiet - outside the casinos, at least. But Roel Sedano, a teenager who works in a local souvenir shop, says that even youngsters like him are getting tired of the mushrooming population of gambling dens.
"I don't think it's a good idea, it's all casinos, they should have shops too."
But it seems there's no stopping them. In 2006 Macau overtook Las Vegas to become the world's biggest gaming market, with at least 24 casinos operating. Big names include the Grand Lisboa casino, Steve Wynn's casino, Galaxy and the Las Vegas Sands.
I decide to chance my arm at the last one, where some of the most frequent visitors are from China and Hong Kong. The gamblers inside say they come for fun, but there's obviously some serious winning and losing going on. Though the most popular game here is baccarat, as a casino newcomer I reckoned the roulette would be an easier challenge so I headed towards the wheels.
I got chatting with a man from China, who told me he visited Macau twice a week by ferry. Confiding that his T-shirt factory was on the slide, he nevertheless seemed eager to pump coins into one of the automatic roulette machines.
"It's easy, you don't need chips or a dealer," he enthused, advising me to bet big, but stay within a budget. Another Chinese man joined us, and reported that he had just lost HK$6,000 (Bt25,300) in 10 minutes.
"You have to put big bets down. If you do it in dribs and drabs, there's no use," he told me.
The Las Vegas Sands Corp is expanding its empire on the island with the Venetian Macao casino resort on the Cotai Strip, a complex which will encompass 300 shops and 3,000 suites. Manchester United will be the first guests at the resort's hotel when they arrive for the Venetian Macao Cup on July 23.
The influx of big money has brought its own problems, though. Counterfeit currency cases, illegal immigrants, document forgery and organised crime have all made the news on the Macau recently. Earlier this year, a man jumped from the third floor of a casino after losing all his money. And after a 16-year-old girl managed to make it to the tables and win a small fortune, the casino agreed to pay out to the under-aged youth's mother.
My tour guide in Macau, Emily Ho, is not alone in believing that the crime situation can only get worse if more casinos are opened.
It will be interesting to visit again in a few years to see what's changed. I'm crossing my fingers that at least the delicious Portuguese egg tarts will stay the same.

Rewat "Ter" GMM Concert

2007-07-16T21:20:00.000+07:00

GMM artists including Ter’s eldest daughter “Patt” Suthasinee, paid a tribute to late Rewat "Ter" Buddhinan concert last Saturday at Impact Arena.

Ultimate in Luxury (Car)

2007-07-16T21:16:00.001+07:00

The Lexus LS460 is a wonderfully comfortable car fitted with all mod cons, although not necessarily the most fun vehicle to drive

Lexus, the luxury division of Toyota, has long been trying to catch up with European luxury carmakers. The brand has been highly successful in the United States, where it usually tops customer-satisfaction surveys thanks to its high level of craftsmanship and reliability. But elsewhere, Lexus has not been able to repeat its US success story.

In turns out that customers in many countries are still loyal to German brands like BMW and especially Mercedes-Benz, which are considered as status symbols. With a lesser-known Lexus, it's a little more difficult for people to notice that you've "made it".

The latest Lexus model to be offered here is the flagship LS460, which, in my view, is the best candidate from the auto-maker to challenge the Germans, and beat them in several areas.

The LS460 unveiled last year is the fourth-generation LS. The company says the car is based on its "L-Finesse" design concept featured earlier in its concept vehicles. Nevertheless, there are traces of the BMW 7-Series and Mercedes-Benz S-Class in certain areas, something for which Lexus has been heavily criticised by the media.

Fortunately the new design isn't all bad, giving the LS a sportier and elegant look. Compare it to the outgoing LS420, which is pretty boring to look at, and you can easily notice the dynamism that has been incorporated into the new car.

The fully imported LS460 is available in two versions: short wheelbase for Bt9.55 million and long wheelbase for Bt11.55 million.

I had the long-wheelbase version for several days and had a great time with the car. Despite its five-metre length, the LS460 is easy to drive. Everything is powered and offers a luxurious feel, whether it's the steering or the control buttons.

BMA: Bangkok will become a paradise

2007-07-16T21:15:00.000+07:00

Bangkok Metropolitan Administration (BMA) will establish a fund for the project to turn Bangkok into a paradise.

"The fund will be used most efficiently to tackle problems like garbage, pollution, traffic and drugs," BMA spokesman Chanin Rungsaeng said yesterday.

He said the fund would also be used to provide recreational activities, sports and education in the capital.

"We plan to complete the project within four years," he said, adding that the project to turn Bangkok into a paradise city was in line with HM the King Bhumibol Adulyadej's initiative.